Daarvoor moet je opvallen, en dat doen de keurige knapen met een fris ragoutje van Afrikaanse ritmes, speelse pop en klassieke elementen. Interessant, zegt u? Exactemundo! Luister maar naar de single 'A-Punk': fluks tempo, exotisch gitaarriedeltje, subtiele panfluitarpeggio's en frontman Ezra Koenig die goedgeluimd 'Hey hey hey!' tsjilpt.
De mayonaise pakt ook op het luchtige 'Cape Cod Kwassa Kwassa' (of was dat die spits van FC Brussels?): uitheemse zonnigheid gecombineerd met afgeborstelde indie. Eveneens warm aanbevolen zijn het aanstekelijke 'Walcott' en 'I Stand Corrected', een mooi, ingetogen nummer op een drum'n'bass-cadans.
Minder wild zijn wij van het gekoketteer met klavecimbels, strijkers en aanverwanten op bijvoorbeeld 'M79'. Toetsenist Rostam Batmanglij, net afgestudeerd in de richting filmmuziek, is verantwoordelijk voor die stevige klassieke touch. Op zich niets mis mee, maar omdat ook de gitaren en de drums zo brááf klinken, lijkt dit meer op een eindwerk dat moet scoren bij Rostams rimpelige muziekdocent - vast een zware Paul Simon-fan.
En wat dan gezegd van teksten over spraakkunst ('Oxford Comma'), architectuur en Louis Vuitton? Voor de moppersmurf in ons mocht het allemaal wat losser, maar eerlijk: Vampire Weekend is de buzz meer dan waard. Ze schrijven verdomd pientere songs en komen origineel uit de hoek met fleurige, intercontinentale pop voor het hele gezin.
Uw kanariepietje zal er dol op zijn!
Toptrack: 'A-Punk'
Voorbeluisteren via 
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
1 reactie
reageer ookblue line
Zondag 18 mei 2008 - 01u46
2 maanden na release al een keer of 25 gedraaid en nog steeds niet beu. Warme, vrolijke muziek met een melancholische fond, die de clichés vermijdt, de oppervlakkigheid ontstijgt en zelfs rijker wordt bij meervoudige beluistering: faut le faire! De referenties (Paul Simons Graceland, The Police, The Shins) openbaren zich slechts minimaal en tussen de regels in. Het perfecte antidotum voor de door blues geteisterde mens die even genoeg heeft van al zijn platen van Sparklehorse, Bonnie Prince Billy, South San Gabriel, Wilco, Mogwai enzovoort. Voorlopige plaat van het jaar!
Reageer ook