Frightened Rabbit - Sing the Greys

cd-reviews Zaterdag 5 januari 2008, door (cv)

Twintig jaar geleden renden er Bange Konijnen over de Belgische popgrond - hun enige (maar gedenkwaardige) wapenfeit was de single 'Ik ben verliefd op Sandra Kim' - maar deze Frightened Rabbit is van Schotse kweek.

4676_catalogue_7401_detail.jpg

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

Dat hoor je aan de tongval van Scott Hutchison, maar anders dan sommige andere Schotten blijft hij wél verstaanbaar, zodat het al na de eerste zin op debuutschijf 'Sings the Greys' - 'What's the blues when you've got greys' - duidelijk is dat de man een zwak heeft voor woordspelingen die zo flauw zijn dat ze grappig worden. Die humor is de voorhang die vergeefs een grauwe, verregende, zieltogende wereld aan het oog tracht te onttrekken; een wereld die we kenden van het vorig jaar ten grave gedragen, ook al Schotse Arab Strap. Wat moet het daar prettig wonen zijn!

Ook muzikaal is Arab Strap onmiskenbaar een invloed. Toen Frightened Rabbit vier jaar geleden voor het eerst z'n leger verliet, was het een eenmansproject van Scott Hutchison (zang, gitaar, toetsen), maar inmiddels is het een triumviraat: met broer Grant Hutchison achter de drumkit en hun oude schoolkameraad Billy Kennedy als tweede gitarist. Yep, geen bassist, en die wordt niet gemist. Frightened Rabbit drijft op Hutchisons rinkelende gitaartje, dat de songs in diverse richtingen stuwt: onopgesmukte, door dolle drums voortgestuwde rock ('The Greys', 'Be Less Rude'), hoekige maar aanstekelijke pop ('Music Now') en postpunk ('Go-Go-Girls', 'Yawns'). En soms, als het akoestische gitaartje uit de kist mag, schattige folk ('Behave!', 'Snake').

Het verhaal achter deze plaat is kenmerkend voor hoe er in de 21de eeuw platen worden gemaakt. 'Sing the Greys' is eigenlijk een demo, opgenomen om ergens een contract los te peuteren, maar Frightened Rabbit bracht het halfuurtje muziek vorig jaar in eigen beheer uit (oplage: 1.000 exemplaren), en dat cd'tje is nu heruitgebracht door een echte platenfirma. Met, wat had u gedacht, een bonustrack (een liveversie van de titelsong, helaas niet het schitterende 'It's Christmas So We'll Stop' dat op MySpace staat). Gelukkig zijn de nummers voor deze rerelease niet extra gepolijst, zodat we, voor wie aan het eind van een recensie alles nog eens snel op een rijtje wil, kunnen besluiten: 'Sings the Greys' is kort, krachtig doch allesbehalve grijs.

Toptrack: Music Now

Voorbeluisteren via Frightened Rabbit - Sings the Greys

0 reacties

reageer ook 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

cd-reviews - Archief

Zoeken in cd-reviews:

Reviews per artiest:

Reacties en commentaren

Jouw aanraders

cd-reviews