Maar ook onder eigen naam maakte Harris de afgelopen veertig jaar indruk. Bovendien zou ze, ondanks haar 60 jaar, niet misstaan op de Humo-kalender. Meisjes boven de veertig: 't zijn niet alleen Lieve Blancquaert of die van ons die begeerlijk blijven! Maar dit uiteraard geheel terzijde.
Op 'Songbird, Rare Tracks & Forgotten Gems' blikt Emmylou Harris terug op het afgelegde parcours. Niet aan de hand van haar bekendste nummers of greatest hits (nou ja), want die bracht ze twee jaar geleden al bijeen op 'Heartaches & Highways'. Wél met goedgekozen, bijna vergeten cd-tracks, alternate & live versions en onuitgegeven songs, plus duetten van uiteenlopende origine, opgenomen voor tributes of als bijdrage aan platen van anderen. Dat ze daarmee moeiteloos vier cd's (en een dvd met tv-optredens) kan vullen, zonder één noemenswaardig minder moment, geeft aan welke indrukwekkende madame zij is. 78 songs en bijna vijf uur muziek: natuurlijk glijdt de aandacht dan af en toe weg, maar minstens 30 songs kunnen zo in de grote Harris-canon bijgeschreven worden.
Op 'Songbird' belicht Emmylou Harris haar introverte kant, en dat verklaart waarom voormalige 'afleggertjes' toen niet en nu wel hun plaats vinden. Zoals ze uitlegt in het luxueuze cd-boek: 'Ze pasten niet bij de toon van de plaat, maar ik ben ze blijven koesteren.' Gerechtigheid.
Een uptempo-nummer is op 'Songbird' nauwelijks te horen - de liveversie van Parsons 'Ooh Las Vegas' uit 'Elite Hotel' is één van de zeldzame uitzonderingen. Weemoed, loutering en vaag verlangen voeren de boventoon - vandaar: veel countrygospel - en niemand die dat beter beheerst dan de engel Emmylou. Zoals ze in het samen met Guy Clark geschreven treurlied 'Bang the Drum Slowly' (uit 'Red Dirt Girl') haar overleden vader herdenkt, en wat ze hem nog allemaal had moeten vertellen: emoties!
'Songbird' is aanbevolen kost voor Harris-aficionados; anderen passeren eerst via 'Heartaches & Highways' en de twee platen van Gram Parsons (maar zullen daarna onherroepelijk ook bij haar soloplaten en deze vierdubbele uitkomen). O ja: dankzij de vele foto's in het cd-boek weten we opnieuw waarom wij als jonge snaak ook andere dan louter muzikale gedachten hadden bij Emmylou Harris. Dat er toen geen Humo-kalender bestond!
Toptracks: Bang the Drum Slowly, Satan's Jewel Crown, Snowing on Raton
Voorbeluisteren via 
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
0 reacties
reageer ookReageer ook