
Toch waren we gezond nieuwsgierig naar deze dubbelaar met B-kanten, restjes en remixen van Damon Albarns banaanvretende cartoonband. Helaas pindakaas: het is geen toeval dat veel van deze 'D-Sides' nooit op een echte Gorillaz-plaat zijn beland.
Wat moet een mens ook met een weinigzeggende basloop en een kinderlijk eenvoudig gitaarmelodietje ('68 State'), of een onuitgewerkt idee met een sample uit godbetert de macarena ('Rockit')? In 'People' herkent u de eerste schets van wat later 'Dare' zal worden, maar meer dan het besef dat de uiteindelijke versie met Shaun Ryder véél sterker is, levert dat niet op. Alleen het ijzersterke 'Hong Kong' (atypisch want vol lieflijke, oosterse melancholie) en het afsluitende juweeltje 'Stop the Dams' (ook niet meteen de melange van hiphop en elektronische pop waar Gorillaz een patent op heeft) zijn géén overbodige tracks op disc one.
De namen van eminente beroepsremixers als Hot Chip, Soulwax en DFA (ofte LCD Soundsystem) doen beter vermoeden voor het tweede schijfje, en kijk: de lang uitgesponnen DFA-remix van 'Dare' stelt niet teleur. Maar het zijn de spleetogen van Schtung die met hun remix van 'Dirty Harry', volledig met raps in het Mandarijns (!), voor de opvallendste en tegelijk mafste remixbijdrage tekenen.
En toch: wij zouden twee keer nadenken vooraleer onze zuurverdiende dubloenen aan deze 'D-Sides' te geven. Misschien kan de gedachte dat the end voor Gorillaz weleens heel erg near kan zijn (Albarn heeft het veel te druk met zijn opera's en met The Good The Bad & The Queen) u wél overtuigen.
Toptrack: 'Hong Kong'




















![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)



1 reactie
reageer ookaquajulner
Donderdag 27 december 2007 - 18u29
.
Reageer ook