Moses Sumney - Aromanticism

, door ()

We horen funk, fifties-musical, King Krule-achtige soul, holle keelklanken, diepe bassen. Af en toe een kronkel die aan Thom Yorke doet denken. Voor de rest veel postmoderne kampvuurmuziek. Folk met blieps in plaats van banjo’s. Zelf zegt hij: ‘Ik experimenteer. Ik maak muziek die niemand anders maakt. Maar er zit een richting in. Nú klinkt dit nog vreemd, maar tegen 2030 zal de wereld dit als popmuziek beschouwen. Of misschien 2029, we zullen zien.’

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan