
Even voorstellen: ik ben voor 100% fan van ongeveer 10% van wat The Boss doet. Live heb ik 'm al zes keer in fenomenale doen gezien: intens, passioneel en op en top entertainend. En alleen fanatieke technofreaks zullen onbewogen blijven bij topsongs als 'Born to Run', 'Thunder Road', 'Rosalita' en pakweg een dertigtal andere klassiekers. Maar ik ben vooral fan van de intieme Bruce, de subtiele Bruce, de Bruce die buiten z'n eigen lijntjes durft te kleuren. De Bruce van 'The River' en, meer nog, de Bruce van vergeten juweeltjes zoals 'Meeting across the River'. De classic Bruce (à la classic coke) kan me minder bekoren: zijn obsessie met arbeiders, jeans, houthakkershemden, auto's, highways en andere Americana deel ik niet. En z'n pose vind ik een beetje kinderachtig. Ja, 't is heiligschennis in de ogen van verstokte fans, maar teert hij niet iets te veel en al iets te lang op z'n stoere imago? Bekijk die foto's op de binnenhoes van 'Magic': die foute leren vesten, die foute zonnebrillen, die stoere pose, dat foute sikje, de bandana om kaalheid te maskeren... Nààst de plaat zouden het Foute Mannen zijn, op de plaat zijn ze: The E Street Band!
Ik durf het hardop te zeggen: sommige songs op 'Magic' zijn een beetje eentonig. 'I want a thousand guitars, I want pounding drums, I want a million different voices speaking in tongues', brult Bruce op 'Radio Nowhere'. Die eerste twee krijgen we, tot ze onze strot uitkomen. Maar is dat na dertig Bruce Springsteen-cd's (ik tel een handvol superieure bootlegs en boxen mee) voldoende? Kan onze vriend niet een béétje evolueren? Moet Clarence Clemons nu echt op élke track meeblazen?! Moet die eeuwige mondharmonica (ze klonk perfect op 'The River') echt élke keer bovengehaald worden? En wat te denken van 'Girls in their Summer Clothes', waarin de achtenvijftigjarige Bruce hardop geilt op jonge meisjes? Bruce zal beweren dat het een verhaaltje is; dat hij in character zingt, maar toch: van elke andere bijna-zestiger zouden we het verdacht vinden.
Hoe dan ook, er valt wel wat te genieten op 'Magic': 'Your own Worst Enemy' en 'Last to Die' zijn uitstekend. Een slechte plaat zal Springsteen wel nooit maken, en heel wat frontmen van jonge gitaarbands hebben - samen - niet hàlf zijn charisma. Mijn favoriet is afsluiter 'Devil's Arcade', al was het maar omdat het arrangement wat minder voorspelbaar is: godzijdank géén sax, géén krijsende gitaren, géén Newjerseyiaanse (Newjerseyeske? Newjerseyoze?) wall of sound. Gewoon, en toch bijzonder, een air van mysterie, een mooi melodietje, en Bwuuce die subtiel een ton emotie investeert. Wedden dat hij 'Devil's Arcade' live niét speelt?
Nee, Bruce zit anno 2007 in hetzelfde laatje als Van Morrison: live een absolute must, maar op plaat meer van hetzelfde, alleen iets minder goed. Iedereen hoopt het stiekem, maar ik zeg het hardop: hopelijk speelt hij in het Sportpaleis niet te veel nieuwe nummers.


























15 reacties
reageer ookgm10
Zondag 31 augustus 2008 - 21u13
In het begin vond ik de plaat ook maar zo-zo, beetje bandwerk op hoog niveau, maar nu weet ik wel beter. Long walk home (US die zijn eigen waarden verloochend heeft), I'll work for you love (love song over een koppel op leeftijd, strijd met zijn katholieke roots, wie weet?), Devil's Arcade, ze zitten allemaal boordevol mysterie, dubbelzinnigheden, sympathie, melancholie, subtiele kritiek op zijn eigen land en volk. Dit is echt Bruce op zijn best - de recensent heeft de plaat gewoon niet gesnapt toen ie de recensie schreef.
thewallstreetshuffle
Woensdag 24 oktober 2007 - 15u38
oke geen born to run of the river maar WEL een goede plaat en goede springsteen platen kunnen er niet genoeg zijn vind ik gewoon een echte bruce en de E-street band cd, echt genot
Dinsdag 23 oktober 2007 - 19u27
"Wat te denken van 'girls in their summer clothes' ss ? Een schitterende song waar Bowie en Prince niet meer in staat toe zijn. En zo zijn er meer op 'Magic'. Het is geen 'The River', maar een goeie Springsteen is beter dan 90% van de concurrentie. Paul
Dojo
Maandag 22 oktober 2007 - 15u31
't is gene hoogvlieger, maar gezellig plaatje om op te zettten tijdens het strijken b.v. .
Dojo
Maandag 22 oktober 2007 - 15u31
't is gene hoogvlieger, maar gezellig plaatje om op te zettten tijdens het strijken b.v. .
Maandag 22 oktober 2007 - 14u21
"Magic" is niet dat onbetwistaar meesterwerk dat "Darkness" of "Born to run" wel was, maar is evenmin dat kneusje dat ss erin ziet. Het is trouwens een cd dat steeds beter wordt. Naar aanleiding van "Nebraska" schreef Marc Mijlemans in 1982 al waarom Bruce altijd maar over cars en girls en highways zong maar in tegenstelling tot ss begreep mm wel waar het over ging, nl dat Springsteen dat unieke talent heeft om dat te vertellen that matthers, zonder de Grote Woorden te gebruiken. Ik heb ss overigens in die 20 jaar dat hij in Humo schrijft nooit een regel over Bruce weten schrijven, hem nooit in een eindejaarslijstje gezet, dus -het is hem vergeven- je hebt het niet met Bruce, maar ik wel, hij is een stuk van mijn leven en ben hem daarvoor eeuwig dankbaar voor.
den broes
Zondag 21 oktober 2007 - 14u55
Deze CD is inderdaad een parel die je na 10 beluisteringen begint naar de keel te grijpen. Ik geloof niet dat de E-Street-Bruce minder kippenvel bezorgt dan de introverte en getormenteerde bard. Het wall-of-sound geluid (inderdaad, inclusief de vele Clarence Clemons klanken) zorgt voor een unieke mix van energie, woede, romantiek en warmte. Dit is de Bruce waarop miljoenen mensen zitten te wachten. Dit is duidelijk niet het terrein van de namedropper.
Rikkietje
Woensdag 17 oktober 2007 - 18u40
Bijna had ik mij laten vangen door de ss'er van Humo.Ik had een paar songs op de radio gehoord en dacht,deze plaat is niet wat ik van Bruce verwacht. SS heeft gelijk. Dit is geen parletje.Maar er gebeurde iets raar. Ik werd naar de platenwinkel getrokken en moest die plaat kopen.Nu na 20 maal beluisteren vind ik hem geweldig.Net geen "The River en darkness on the edge of town" maar deze plaat groeit en groeit.In tegenstelling tot de doorsnee radioluisteraar zal vinden had voor mij "Radio nowhere" er niet moeten opstaan want dit is pure verkoopstechniek en denk zelfs dat Bruce zelf niet echt achter dit nummer staat.Dit is éénvoudige rock die zelfs de meeste belgische groepen kunnen brengen op hetzelfde niveau.Voor de rest chapeau en mijn favoriet is zoals die van SS "devil's arcade'.
backpackingforever
Maandag 15 oktober 2007 - 17u24
Dit is wederom een pareltje van Bruce !! I'll work for your love is mijn absolute favoriet
Cadillacranch
Maandag 15 oktober 2007 - 12u21
Ik durf het hardop zeggen: Magic is een van de beste platen van dit jaar. Bruce en the E-street Band zijn op Magic in goede doen (in tegenstelling tot de persoon die deze cd voor Humo besprak) en ik kijk al uit naar het concert in Antwerpen.
jpaerts
Maandag 15 oktober 2007 - 11u06
Humo doet ook al jaren hetzelfde, proberen interessante nonsens te schrijven. Ben dus al lang gestopt met dit domme weekbladje te kopen. Al die nieuwe rockbandjes die tegenwoordig naar de hemel geprezen worden, gaan geen 40 jaar en langer mee, dat weet ik wel. Bruce heeft me al vaak kippenvel bezorgd, en zal dit weer doen in Antwerpen. Ik onthoud dit uit jullie recensie: Een slechte plaat zal Springsteen wel nooit maken, amen en uit.
khonnor
Maandag 15 oktober 2007 - 00u40
ik heb een haat liefde verhouding met mr bruce springsteen. als folky troubadour die verstilde parels als nebraska en the ghost of tom joad aflevert vind ik hem geweldig. als stoere rocker met bijbehorende leren jekker kan ik zijn muziek niet uitstaan. en laten we de kutperiode die hij eind jaren 80 heeft meegemaakt maar vergeten of met de mantel der liefde bedekken... ik heb dit een kans gegeven... en neen, bruce de rocker is mijn ding niet... wat de recensie betreft... slecht, zoals we van de zelfverklaarde rockjournalistengod sergio simonarto gewoon zijn... een artiest moet evolueren? wat een onnozel gezeik... neil young doet al 40 lang ongeveer altijd hetzelfde, tom waits doet al 30 jaar hetzelfde... zolang ze goeie muziek maken is t allemaal ok... serge simonart for president van zijn eigen eenmansrijk??? zeker weten
Blizzard
Zondag 14 oktober 2007 - 19u57
Magic is een wisselvallige plaat en haalt als geheel niet het niveau van parels als The River, Born to Run of Magic. Maar er staan zoals gewoonlijk wel degelijk parels op. Ondanks de zwakkere tekst, is Radio Nowhere een veel betere opnener van de concerten dan The Rising. Magic is subtiel, net als Devil's Arcade. Girls in their Summer Clothes klinkt nostalgisch, Long walk Home is wat Devils and Dust met the E-Street band. En het goeie nieuws: Bruce speelt deze songs wel degelijk live. De afsluiter van de concerten is een goeie blijver uit de Seeger Sessions: American Land.
blaze&noise
Zondag 14 oktober 2007 - 12u43
Na het lezen van: "zijn obsessie met arbeiders, jeans, houthakkershemden, auto's, highways en andere Americana deel ik niet. En z'n pose vind ik een beetje kinderachtig. Ja, 't is heiligschennis in de ogen van verstokte fans, maar teert hij niet iets te veel en al iets te lang op z'n stoere imago?" heb ik deze recensie voor bekeken gehouden. Idd, SS, Bruce is voor jou niet artyfarty genoeg, 'nuf said. Bovendien kan ik me niet herinneren Springsteen ergens in de laatste twintig jaar met een houthakkershemd gezien te hebben. en dan nog, so what? Is Neil Young dan ook taboe? Voor wat het waard moge zijn: Magic is Springsteens 4de studioplaat in praktisch evenveel jaren én is wederom een juweeltje. Hij grijpt terug naar The River en vooral Born in the USA - waarin catchy deuntjes de onderliggende donkere thema's maskeren. En zorg dat je de verborgen bonustrack niet aan je voorbij laat gaan.
Tuytje
Zondag 14 oktober 2007 - 10u36
Typisch Humo, iets wat zoveel goede commentaren krijgt kan gewoon niet goed zijn. De recensent noemt zichzelf een fan. Ik dacht dat je om een recensie te schrijven toch eerst de muziek moest horen? De recensent verwijt Bruce niet te evolueren ? Jezus Christus, geen enkel wereldartiest heeft de laatste jaren zoveel " buiten de lijntjes gekleurd " als Springsteen. Over Radio Nowhere ben ik het eens, voor mij begint de CD pas bij het tweede nummer. Maar vandaar af aan is het gewoon een prachtige CD met de E-street band. Vintage Bruce met prachtige verhalen op een bedje van klassieke E-street sound. De recensent weet echter niet, toch raar als "echte" fan, dat Bruce graag metaforen gebruikt. Luister ook naar de toon van zijn stem op "girls".... de recensent besluit dat het gaat over Bruce die geilt op jonge meisjes. Ongeluuflijk. Dit is een 5* CD. Nu zal Springsteen en Humo wel steeds een moeilijke combinatie blijven. De recensent heeft het nog steeds moeilijk met bandana-Bruce en waarschijnlijk ook "Born in the USA". Laat eens iemand (ss) uitleggen dat die song een anti-war song is, ik ben zeker dat hij dat nog niet weet. Maar troost je, je bent niet alleen.
Reageer ook