
Helaas: 'Bluefinger' is een dikke tegenvaller.
Als Pixie beheerste Black Francis de kunst van het schreeuwen tot in de puntjes (en het is een kunst - 'Broken Face' of 'Tame', iemand?), maar hij is het onderhand verleerd, zoals het hakkelende 'Threshold Apprehension' aantoont. Zijn gekrijs is niet langer geestig of verontrustend maar gratuit en inert; geen primal scream maar gejengel van een stampvoetende peuter die zijn zin niet krijgt.
'Bluefinger' is een eerbetoon aan Herman Brood, de man die in 2001 het dak van het Amsterdamse Hilton voor een springplank nam. De hulde zit 'm vooral in de teksten, niet in de muziek: er is een song over Broods dochter 'Lolita' (Francis op z'n poppiest, met een heerlijke tweede vox van Violet Clark), er is een zinnetje in wat Nederlands zou moeten zijn (we gokken op 'Mag ik Engels spreken?', al klinkt het uit Blacks mond als een bezweringsformule van de Cherokee), er is 'Angels Come to Comfort You', dat bulkt van vrijblijvende frasen à la 'He played piano really fucking good', 'He was punker than punk / A slave to rock'n'roll' en, een rijmelende wijsheid voor De Druivelaar, 'He was no saint but he was Dutch / So he could paint, yeah, he had the touch'.
Valt er dan absoluut niets te beleven op 'Bluefinger'? Toch wel: behalve van 'Lolita' kregen wij het warm van 'Discotheque 36' (countryrock op zijn Blacks) en het snedige, compacte duo 'Test Pilot Blues' en 'Tight Black Rubber'. Meezinger 'She Took All the Money' ('Shama-lama-ding-dang / Oh me oh my') heeft ook iets, maar vraag ons niet wát. Maar hoe pijnlijk is het dat de strafste song op 'Bluefinger' Broods eigen 'You Can't Break a Heart and Have It' is? Antwoorden op een gele briefkaart naar Black Francis, Eugene, Oregon, USA.




















![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)



3 reacties
reageer ookfrankblackismyhero
Donderdag 26 maart 2009 - 22u22
Ik begrijp het wel hoor. Net als bij de pixies moet je de songs een paar keer gehoord hebben vooraleer je ervan gaat houden. This ain't the planet of sound.
dookie
Zaterdag 20 oktober 2007 - 02u54
Hoe pijnlijk is het niet dat humo er weeral naastzit met de recensie? Deze cllectie eerbetonen aan Herman Brood zal wel nooit uitgeroepen worden tot plaat van het jaar maar het is toch een mooie verzameling goede,krachtige en fris klinkende rocksongs.
Blueroom
Zaterdag 29 september 2007 - 08u15
Als Humo-reporter moet je de Pixies de hemel inschrijven en het latere solowerk afbreken. Nochtans schrijft "zwette sisse" ook na zijn Pixie-periode nog songs die perfect de vergelijking met "zijn" Pixies kunnen doorstaan. Teenager of the year is misschien zijn beste soloplaat maar deze Bluefinger is ook lang niet slecht. Voor mij staat deze gecatologeerd onder de drie beste Black Francis platen.
Reageer ook