Flip Kowlier - De man van 31

Vrees niet: het vervaarlijk serieus getitelde 'De man van 31' is géén gewichtige plaat, al begint hij wel ongemeen mistroostig, onheilspellend zelfs. 'Ik hoope dat mie gegund is / Want ik ben nen optimist / Ik hoope dattie goed gezind is / Ottie over mie beslist' zingt Kowlier in de naar country lonkende opener 'Eindelijk'. Het titelnummer - het meest verstilde wat hij ooit gedaan heeft - zit helemaal achteraan en getuigt zo mogelijk van nog méér overgave aan het noodlot: 'En 't jinnigste dak spit van i / Waarom zie kik nuot hin mensen mi / Was da nu wil dak wilde, nin / Moa kanne nimme erbehin'.

Tussen die twee nummers schommelt Kowlier van stemming naar stemming en van stijl naar stijl. Er is angst en vertwijfeling en hoop; er is country, blues en folkpop. Onze favorieten zijn de liefdesliedjes 'Caravan' en 'Niemand': in 'Caravan' bezingt hij Een Doodgewone Dag Aan Zee, en 'Niemand' is een poldercountry-ode aan des zangers echtgenote, mét zin voor zelfrelativering: 'Ktuone mie nu wel inlijks sentimenteel / 't Vlamse levenslied i niet ver of / Mor ik mjinnet echt ge kunt u nie inbeel / Kzoe nie zonder u kun 't is echt grof'. In 'Under nen buom' worden de grenzen van de berusting afgetast, 'Ilse zegt' is een rake maar empathische sneer aan het adres van politiek correcte Gore-adepten: 'Ilse tracht het goed te doen / Ilse lacht een bitje groen'. En er mag wel vaker gelachen worden: in de carnavalsliedjes 'Donderdagnacht' en 'El Mundo Kapotio' (Kowlier heeft Spaans geleerd bij Marc Sleen) bijvoorbeeld, of in de onweerstaanbare bluegrass van 'Meiske': 'Kom toch me mie mee / Kzalle mie in oen / Baby hie zie vrie'. Heerlijk.

Alleen met 'Elikopter' en 'Idderkji opnieuw' weten wij niet goed wat aanvangen: het eerste sleept zich naar ons gevoel wel érg traag voort (en een snowboardvakantie vinden we niet meteen boeiend songmateriaal), het tweede blijft zelfs na herhaaldelijk beluisteren aan ons voorbijgaan, hoezeer Kowlier ook uitweidt over alle mogelijke smeerlapri.

Wat Flip Kowlier onderscheidt van de concurrentie is zijn oog voor het detail, de plek waar zoals bekend God weleens resideert. Uit 'Caravan': 'En et zand ip u bjin vrivek of / Met nen antdoek ut onderste skof / Min uogen zin al minder dof'. Briljant.

En wie na drie Kowlier-platen nog steeds geen West-Vlaams begrijpt: het taalbad bij Berlitz duurt drie weken. Het schijnt zelfs prins Filip geholpen te hebben.

• Flip Kowlier Online