Veelgehoorde klachten van die zelfverklaarde kenners zijn dat de bariton van Paul Banks veel lijkt op die van Ian Curtis en dat Carlos Dengler dezelfde hoge klanken uit z'n basgitaar haalt als Peter Hook . Laten wij er nog aan toevoegen dat Banks zich graag kleedt als de jonge Bernard Sumner - wit hemd, das, V-hals - en de tot in den treure herhaalde Joy Division-vergelijking is compleet. Compleet irrelevant, vooral. Want sinds 'Antics' weten we waar het Interpol om te doen is: killers van songs schrijven die gerust naast die van klassieke Amerikaanse rockbands als Nirvana en R.E.M. mogen liggen.
Het is exact drie jaar geleden dat 'Antics' uitkwam, een plaat met grootsere songs en een ambitieuzer geluid dan het zwaar shoegazende debuut 'Turn on the Bright Lights'. De plaat was een slow burner: het duurde even voor de tien nummers onder je vel kropen, maar dan bleven ze er ook zitten. Zo kennen we een paar mensen, onszelf inbegrepen, die na drie jaar nog steeds léven met 'Antics'.
'How are things on the West Coast? / I hear you movin' real fine / You wear those shoes like a dove / Now strut those shoes / We'll go roaming in the night' -
de Grote Amerikaanse Beeldspraak opent 'The Heinrich Maneuver', de single die 'Our Love to Admire' al enige weken aankondigt op de radio. Een glorieuze revolutie vinden wij dat nummer: er zijn de jachtige gitaren van Daniel Kessler, er zijn de trefzekere slagen van drummer/king of cool Sam Fogarino, en er is Banks' stem die na twee platen eindelijk het graf werd uitgetild, zich volop overgeeft aan falsetten en warmer klinkt dan ooit tevoren. Courtesy waarschijnlijk van producer Rich Costey (Muse , Franz Ferdinand). Wij, a sucker for vocalists, vinden Paul Banks de sterkste stem in de rock van vandaag. Fuck Johnny Borrell en fuck Brandon Flowers.'Our Love to Admire' opent met 'Pioneer to the Falls': onheilspellende gitaarriedels, triomfantelijke blazers en tromgeroffel (de groep heeft veel naar de scores van John Barry en Ennio Morricone geluisterd). 't Is het perfecte voorspel voor 'No I in Threesome', het beste nummer van de plaat, op nummer twee al - de plek ook waar op 'Antics' het prijsbeest 'Evil' losbarstte. 'No I in Threesome' is een wat flauwe titel voor een moordsong, een glasheldere, tijdloze gitaarrocker met de vraag der vragen - what becomes of the broken-hearted? - als centrale thema, en bij uitbreiding van de hele plaat.
Banks is behalve zanger ook tekstschrijver. Verdrink in de klasbak 'Rest My Chemistry' (dat hij op Werchter aankondigde als 'a new song, quite laidback', meteen zijn enige bindtekst), waarin een miserabel leven van miserabele morning afters wordt blootgelegd: 'I live my life in cocaine / Just a rage and three kinds of yes / And I've made stairways / Such scenes for things that I regret'.
In feite is 'Our Love to Admire' het logische vervolg op 'Antics'. Nóg grootsere gitaaranthems à la 'Evil' - alle hierboven genoemde nummers, plus de op Werchter geopenbaarde pletwals 'Mammoth' en de onbeschaamde rockers 'Who Do You Think' en 'All Fired Up' - worden afgewisseld met de typische moody music-stukken. En ook die zijn breder uitgesponnen en rijker georkestreerd dan ooit. Heerlijk is vooral de finale: het dronken klaaglied 'Wrecking Ball' gaat via blazers over in de wervelende afsluiter 'The Lighthouse', waarin Kessler zijn Morricone-liefde botviert (en krijg nu géén nachtmerries over Muse).
'You can't hold it too tight / These matters of security'
zingt Banks ergens halverwege. Eén zekerheid hebben we nochtans: Interpol is een wereldgroep. 'Antics' blijft voorlopig onze favoriet, maar spreek er ons over een jaar eens over aan: tegen dan is het misschien 'Our Love to Admire'.Voorbeluisteren via 
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
12 reacties
reageer ookthewallstreetshuffle
Zondag 31 augustus 2008 - 21u10
Persoonlijk vind ik deze plaat de beste van interpol tot nu toe (maar blijkbaar sta ik alleen met die mening :). Waarom kan ik moeilijk zeggen, maar ik heb nog eens de drie albums achter elkaar gehoord en de songs op Our love to admire doen me het meest. TOTBL en Antics zijn beiden schitterende platen maar Our love to admire heeft naar mijn mening nét dat tikkeltje meer. De beste plaat van 2007 van de beste groep van de laatste jaren, geen toeval.
Mister 4,4
Woensdag 30 april 2008 - 15u28
Interpol is de beste groep van het moment. Wat me intrigeert bij interpol is de donkere melancholische sfeer die ze elke in tegenstelling tot de editors ongeforceerd weten op te roepen.
evvdbuss
Maandag 7 januari 2008 - 09u50
Fantastisch!
aquajulner
Donderdag 27 december 2007 - 18u31
Niet echt speciaals
Zondag 28 oktober 2007 - 14u48
Ik heb lang met deze plaat geworsteld. Soms dacht ik 'nee, dit ís het simpelweg niet', en andere keren 'hmm, toch wel een goeie cd'. Feit is - daar was ik wel al uit na enkele luisterbeurten: laat dit de cd zijn van om het even welke andere groep, en ik geef hem meteen 4 sterren. Op het laatste nummer na (kvind er eigenljk echt niets aan) zijn het stuk voor stuk klassenummers, en een album met 10 klassenummers verdient 4 sterren. Maar... 't is niet zomaar een groep. 't Is Interpol, die het geweldige 'Antics' en het briljante 'Turn on the Bright Lights' hebben gemaakt. De sterkte van die platen is - voor mij toch - de emoties die bij het beluisteren ervan bij me opgewekt worden. Zoals kv schreef: ik leef(de) ermee, met 'Bright Lights' méér en langer dan 'Antics', maar soit. Het zijn platen die ik geregeld opleg, omdat ik ze nódig heb. En daar wringt voor mij het schoentje bij 'Our Love to Admire' (geweldige titel wel): ik leg ze op omdat het goeie nummers zijn, maar ze doen me veel minder dan die op de voorgangers. Er spreekt minder gevoel uit, ze klinken te beredeneerd, en er steken teveel 'dingen' in die ik niet begrijp. Verkeerde keuzes, naar mijn aanvoelen. Een goed voorbeeld vind ik 'The Heinrich Maneuver': begint geweldig, na een minuut denk ik 'Wat een fantastisch nummer', ik hoop op een geweldig vervolg, en dan... beginnen ze van die 'echo's' aan de gitaren toe te voegen, waarvan ik denk 'Waaróm in godsnaam?' Ik vind het dan ook een van hun slechtste nummers die ze ooit gemaakt hebben (maar op zich is het wel een goed nummer :-). Ander voorbeeld: het gitaarmotiefje in 'Mammoth' dat ze eerst 2 keer herhalen, en dan een minuutje later 4 keer. En die vierde keer veranderen ze het dan op een manier die ik Interpol echt onwaardig vind, zo goedkoop, zo onvoorstelbaar... slecht gewoon. Of die gitaren die nog wat blijven grommen op het einde van 'Pace is the trick'. Of die speciale gitaaraanslag op het einde van 'All fired up'. Waarom? Allemaal kleine dingen, maar... 't maakt dat ik niet echt van de plaat kan gaan houden als van de voorgangers. En dan heb ik het nog niet over de door kv bejubelde 'breder uitgesponnen en rijker georkestreerde' stijl van het album gehad. Ik hoor nl. vooral ármere nummers. Het fantastische samenspel tussen alle instrumenten op 'Bright Lights' en 'Antics' vind ik veel minder terug op 'Our love', met als trieste dieptepunt 'Rest my chemistry'. Het is wel een straf nummer, maar dan op een andere manier. Een manier waar ik me - gevoelsmatig - minder bij betrokken voel. Kortom: zeer goeie nummers, heel goeie plaat, vier sterren en al, maar Interpol is een richting ingeslaan die de mijne niet meer is. Ik hoop dat ik me vergis, maar vrees er een beetje voor.
Coco
Woensdag 25 juli 2007 - 14u15
heerlijk die nieuwe plaat. ik heb hem nu ongeveer 2 weken in mijn bezit en heb dus de tijd gehad om het even te laten bezinken. op enkele mindere nummers na is dit interpol's derde fantastische plaat. kijk al uit naar hun optreden in vorst komende november. persoonlijk ben ik wel niet zo'n fan van het nieuwe thema qua lay out. mooie foto's, dat is waar, maar het kan me niet echt overtuigen. natuurlijk is dat bijzaak, waar het om te doen is, is de muziek. En die muziek klinkt nog altijd zeer aangenaam!
cispas
Zondag 15 juli 2007 - 19u01
Wel, ik deel uw aller enthousiasme niet... Mijn favoriete nummers zijn ook Heinrich en Chemistry, maar de rest van de plaat wil na de 10e beluistering toch niet aanslaan. Het lijkt wel of de overige nummers left-overs zijn van de Antics-opnames. De meeste nummers hebben zelfs dezelfde intros, dezelfde opbouw, dezelfde klank, enz... Ik vond de vorige 2 cd's uitsteken(d) tussen de rommel waarmee we het vandaag de dag moeten doen (alhoewel alles gestolen was van Joy Division, The Sound, The Sheila Divine, The Kitchens of Distinction en zovele andere) en ik keek uit naar deze derde. Maar helaas dus...
eglantine
Zaterdag 14 juli 2007 - 19u14
Ik moet zeggen: ik vind, zoals alle platen van interpol, deze plaat fantastisch! Voor het eerst heb ik enkele nummers waar ik na de eerste keer luitseren al verliefd op ben zoals "Pioneer To the Falls","The Scale" en "The Lighthouse". Ik moet wel in alle eerlijkheid toegeven dat ik toen ik "The Heinrich Maneuver" voor het eerst hoorde een beetje bang werd. Ik was namelijk niet echt zo zot van dat nummer maar na de vierde keer vond ik het geweldig dus no problems...Wat het artwork betreft: ik vind het fantastisch! Het zijn ook stuk voor stuk mooie foto's en naar mate je meer luisterd naar de nummers begin je het verband tussen de nummers en de foto's beter te begrijpen. Mij zal je allesinds niet horen klagen over het verdwenen wit-rood-zwart concept.(niet dat ik dat niet mooi vond)
toolish
Zaterdag 14 juli 2007 - 12u37
(kv) heeft duidelijk nog nooit écht naar 'Turn On the Bright Lights' geluisterd; die plaat is volgens fans en kritiek hun beste statement en zal allicht nooit meer geëvenaard worden. Maar goed: ook deze knalt!
Jaguar
Vrijdag 13 juli 2007 - 16u34
had ook 3.5 gewild, en zelfde mening over No I in Treesome (maar hey, mss moet het nog groeien in mijn oren :-) ) wél dol op Pioneer To the Falls en vooral het magistrale Rest My Chemistry. Over het algemeen minder zwakkere momenten dan op Antics. Maar platgeslagen zoals door PDA, Obstacle 1, Slow Hands en abolute personal favo Take You On A Cruise, ben ik voorlopig nog niet. En inderdaad, Evil is beresterk, maar toch echt niet the one and only topsong. Iets minder refereren en vergelijken mocht wel :-)
Jaguar
Vrijdag 13 juli 2007 - 16u33
had ook 3.5 gewild, en zelfde mening over No I in Treesome (maar hey, mss moet het nog groeien in mijn oren :-) ) wél dol op Pioneer To the Falls en vooral het magistrale Rest My Chemistry. Over het algemeen minder zwakkere momenten dan op Antics. Maar platgeslagen zoals door PDA, Obstacle 1, Slow Hands en abolute personal favo Take You On A Cruise, ben ik voorlopig nog niet. En inderdaad, Evil is beresterk, maar toch echt niet the one and only topsong. Iets minder refereren en vergelijken mocht wel :-)
LennartDG
Vrijdag 13 juli 2007 - 16u12
Een goede mening over deze plaat. 3 is eigenlijk een te lage score, maar wij hebben geen 3.5-optie. Waar ik me echter aan stoor in deze recensie is dat Antics en Evil - waar deze review dus níet om gaat - constant opgehemeld worden in dit stuk tekst. Het vernoemen van oudere tracks en albums is zeker geen misdaad, maar dit is een beetje teveel van het goede. Zeker als je bedenkt dat er van andere tracks op de vorige platen geen sprake is in de tekst. Erger nog, Turn On The Bright Lights wordt hier beschouwd als een tweederangsplaatje, als minderwaardig. Zeker tegenover Antics, en nu ook Our Love To Admire. Zelf ben ik ook fan van Interpol, en net als de meeste fans die ik ken ben ik van mening dat Turn on The Bright Lights een betere plaat is dan Antics. Nummers als Obstacle 1, Obstacle 2 en PDA moeten zeker niet onderdoen voor Evil, alleen omdat dat een hit geworden is, en omdat Antics meer aansprak bij het grote publiek. Evil is een goed nummer, maar wordt tegenover de andere nummers van de band zwaar overschat door het massapubliek. Volgens mij zou (kv) beide platen eens moeten herbeluisteren, ditmaal met de oren van een onbevooroordeelde muziekliefhebber. Over de nieuwe plaat zelf heb ik - zoals eerder vernoemd - niet veel toe te voegen aan de recensie. Alhoewel No I In Threesome mij niet meteen het beste nummer van de plaat lijkt, is de recensie zelf in het algemeen best geslaagd.
Reageer ook