Editors - An End Has a Start

cd-reviews Zaterdag 30 juni 2007, door (cv)

Zwart, zwarter, Editors: nog meer dan op hun debuut 'The Back Room' klink het kwartet uit Birmingham op 'An End Has a Start' als een stel doodgravers op zoek naar een lijk.

4115_catalogue_6494_detail.jpg

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
Editors heeft een probleem: de stem van Tom Smith lijkt sprekend (oké, oké, maar u begrijpt wat we bedoelen) op die van Paul Banks van Interpol. Daar kan Smith niets aan doen, maar Banks was nu eenmaal eerst. Soit: wie de herinnering aan Interpol uit het hoofd kan zetten, hoort een postpunkgroep met ambitie, maar te weinig eigen smoel. Voor 'An End Has a Start' heeft producer Garret Lee (hij heeft niet toevallig ook met U2 gewerkt en Snow Patrol in de vaart der volkeren opgestoten) de band een grootser, weidser geluid aangemeten, maar verder verschilt de nieuwe cd weinig van de vorige: de meeste songs volgen het inmiddels vertrouwde, (te) vaak aan Echo & The Bunnymen herinnerende patroon van zeurende zang, opzwepende bas en hyperkinetische rinkelgitaren.

Maar vergis u niet: van alle postpunkers zijn Editors de meest melodieuze. Bewijzen? De single 'Smokers outside the Hospital Doors'; het idioot getitelde 'An End Has a Start', dat griezelig perfect de kille sfeer van eind jaren zeventig, begin jaren tachtig vat, toen het in onze herinnering altijd grijs en miezerig was; en 'Bones', door Smith gezongen alsof hij op de hielen wordt gezeten door een dolle neushoorn. Maar tegenover elk nummer dat we op onze iPod willen houden, staat er helaas eentje dat we er zo snel mogelijk weer af willen smijten: de pianodraak 'Distance', 'The Weight of the World', het gezichtsloze 'Push Your Head Towards the Air', of 'When Anger Shows', dat door het onleuke elektronische ritme aan de foute kant van de schiedslijn tussen vervelend en wervelend belandt.

Hebben we al verteld dat Michael Jackson een fan was van 'The Back Room'? Hij zal zich geen buil vallen aan de opvolger, maar een meesterwerk: nee.

Voorbeluisteren via Editors - An End Has a Start

12 reacties

reageer ook 

Donderdag 16 oktober 2008 - 09u12

toolish

een verzoenend gebaar: zowel de cd als de bespreking is minder.

 

Vrijdag 1 augustus 2008 - 11u52

franz_chief

The Weight of the World en When Anger Shows zijn 1 van hun topplaten, bloc party had op silent alarm ook de drie 'andere' songs plans, compliments en luno. Die songs klinken dan wel anders, maar ze zijn wat mij betreft de drie beste! idem voor editors!

 

Donderdag 27 december 2007 - 12u53

aquajulner

Hun plaat is allemaal hetzelfde,verheven gitaarrifs die je echt depri maken en allemaal hetzelfde lijken...

 

Woensdag 10 oktober 2007 - 16u37

Gilleshelsen

Huh, hoe prachtig is 'The weight of the World' wel niet? Geldt trouwens voor het gehele album.

 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

cd-reviews - Archief

Zoeken in cd-reviews:

Reviews per artiest:

Reacties en commentaren

Jouw aanraders

cd-reviews