Dizzee Rascal - Maths & English

cd-reviews Zaterdag 9 juni 2007, door (kv)

Was hij het treuren zat? Had hij genoeg van de gebrilde academici die in hem per se de spreekbuis van één of andere generatie wilden zien? Of wilde Dizzee Rascal gewoon eens scoren in de VS, waar tot nader order weinig of geen Britse hiphopartiesten voet aan wal hebben gekregen?

4043_catalogue_6383_detail.jpg

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
Feit is dat 'Maths & English' nog maar weinig sporen bevat van het geluid dat 'Showtime' en vooral debuut 'Boy in da Corner' zo compleet deed verschillen van - en bijwijlen torenhoog deed uitsteken boven - de rappende concurrentie. Over het Kanaal noemen ze het grime, maar je kan het ook omschrijven als gemeen, venijnig gegrom over uiterst spaarzame beats; desolate, harde, donkere grootstadsblues. Iets waar recensenten als wijzelf dol op zijn. Maar omdat recensenten niet de meest sexy mensen zijn om mee rond te hangen en de radio weinig kon met singles als 'Stand Up Tall', trekt Dizzee Rascal op zijn derde plaat de kaart van de hiphop. De party-hiphop. De Amerikaanse hiphop. Het goede nieuws eerst: er staan een paar knallers op deze plaat. 'Where's Da G's' bijvoorbeeld, een op Amerikaanse leest geschoeid maar ijzersterk old school hiphoptriootje met Bun B en Pimp C (zie ook: 'Big Pimpin'' van Jay-Z): testosteron en male bonding zo ver het oog reikt. Of de single 'Sirens', op gang getrokken door onvervalste nu metal-gitaren: wanneer hiphoppers iets met gitaren doen, is het zelden subtiel, maar in dit geval was die notering in onze Arriba!-lijst dik verdiend.

Dizzee blijft een Brit, dus doet hij ook duetten met Alex Turner (het naar onze mening iets te brave 'Temptation') en Lily Allen, wier natural swagger de zomerse reggae van 'Wanna Be' opfleurt ('So you wanna be a gangster/ Tell me just one thing/ What do you know 'bout being a hard man/ Your mum buys your bling').

Fans van de grime-Dizzee krijgen in het triootje 'Flex', 'Da Feeling' en 'Bubbles' de stuiterballenbeats van weleer geserveerd, maar gepeperder, straffer en strakker. Wederom goed nieuws dus, én drie onvervalste feestnummers - ideaal ook voor power aerobics. 'Paranoid' en 'Excuse Me Please' zijn de treurnis van 'Boy in da Corner' revisited, en het zegt veel over ons dat 'Excuse Me Please' ons favoriete nummer van de plaat is, al staat het wat verloren tussen al het geluidsgeweld.

Tot zover het goede nieuws. Nutteloze crap die geschrapt had moeten worden: stomme nummers met stomme titels als 'Suck My Dick' en 'Pussy'Ole'. Haal die ondingen weg en je hebt een plaat waarop de Boy In Da Corner zichzelf meer dan eens met brio heruitvindt als Man Op De Voorgrond. Acht op tien.

De cd 'Maths & English' is nog niet beschikbaar op iTunes, ouder werk kunt u voorbeluisteren via Dizzee Rascal

0 reacties

reageer ook 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

cd-reviews - Archief

Zoeken in cd-reviews:

Reviews per artiest:

Reacties en commentaren

Jouw aanraders

cd-reviews