The Van Jets - Electric Soldiers

Is het bijvoorbeeld een goed idee te openen met de twee zwakste songs van de plaat, te weten 'I Don't Know Why' (wel een mooi poppy koortje, maar te veel wendingen om echt sterk te zijn) en 'You!' (het net iets zwakkere broertje van hun Rock Rally-prijsbeest 'Ricochet', dat hier niet op staat)? En waarom hebben ze de plaat niet gewoon laten losbarsten met die trefzekere gitaarriff en die catchy 'People c'mon!'-kreet van titelnummer 'Electric Soldiers', de uitmuntende rocksingle die deze cd voorafging? Het zijn natuurlijk geen halszaken - it's only rock'n'roll, weet u wel - maar het verschil tussen een fijn en een fantastisch plaatje zit 'm vaak in de details.

Soit, genoeg gezeurd, want wij willen u eigenlijk gewoon melden dat na Mintzkov Luna en Goose alwéér een Rock Rally-winnaar met een sterk debuut voor de dag is gekomen. Luister bijvoorbeeld naar 'How Many until Death', een nummer waarin The Stooges nogal nadrukkelijk gepluimd worden, maar so what: van dit soort kopstootsongs zal de mensheid er nooit genoeg hebben. Of luister naar 'Our Love = Strong' en 'Johnny Winter', moderne glamrock die bewijst dat The Van Jets méér kunnen dan rücksichtslos rocken.

Voor wie in The Van Jets alleen maar een garagebandje gezien had, gaat 'Electric Soldiers' nog wel meer verrassende richtingen uit. 'My Love = Dead' is bijvoorbeeld een bizarre combinatie van enkele schijnbaar willekeurige pianoaanslagen, een gitaar waar wild op ingehakt wordt en wat Beatles-loopjes: verbaast het u dat dit nummer bij ons op één of andere manier de wilde frisheid van Evil Superstars zaliger gedachtenis in herinnering bracht? In dezelfde sector zit 'Their Glances', een op papier uitermate hachelijke mix van loeiharde seventies-hardrock en een 'Helter Skelter'-achtig koortje, die in de praktijk vreemd genoeg blijkt te werken. Beter gezegd: uitstékend blijkt te werken.

'What's Going On?' is dan weer een oertraditionele rockballad die een halve minuut lang richting - écht waar! - Scorpions dreigt te leiden, maar toch nog goed terechtkomt. En over de openers van deze plaat mogen wij dan al onze twijfels hebben, met 'Who's the Candymaker?' - simpele maar zéér opwindende glamrock waar een uitermate swingende piano doorheen gejaagd wordt - is voor een in alle opzichten voortreffelijke afsluiter gezorgd: zo één die je naar méér doet verlangen.

The Van Jets zijn nog niet helemaal waar wij denken dat ze kunnen komen, maar wij vinden dat 'Electric Soldiers' als debuutplaat niet moet onderdoen voor die van pakweg Arctic Monkeys, om maar 's een ander beloftevol jong groepje te noemen. Kan dat tellen, of kan dat tellen?

Voorbeluisteren via

• The Van Jets
• MySpace: The Van Jets