Ben Kweller - Ben Kweller

Radish, een post-grungeband die de nieuwe Silverchair moest worden (alsof de echte niet erg genoeg was), had na een helse bidding war net een vet contract in de wacht gesleept. Maar de groep zou nooit echt doorbreken en legde er na drie cd's het bijltje bij neer.

Zoniet Ben Kweller: hij verhuisde van Texas naar New York en begon daar de ene na de andere soloplaat in te blikken. Op zijn vierde, die gewoon 'Ben Kweller' heet, bespeelt hij alle instrumenten zelf - hij leerde op zijn zevende drummen, schreef op zijn negende zijn eerste song en kreeg op zijn elfde zijn eerste gitaar. Dat deze plaat toch als het werk van een band klinkt (inclusief heerlijke koortjes, zoals in 'I Don't Know Why') hebben wij te danken aan producer Gil Norton. Dat deze cd voor Kweller the big leap forward betekent, heeft hij te danken aan zijn puike songs: vitale powerpop als 'Sundress' of 'Magic', pakkende pianoballads als 'Thirteen' (met extra dosis koude rillingen dankzij de Once upon a Time in the West -mondharmonica) en het prijsbeest 'Until I Die'. 'Since fifteen I have ran everywhere you can run' , bekent Kweller in 'Run', maar nu heeft hij eindelijk het rechte pad gevonden. Als hij in de toekomst niemendalletjes als 'Red Eye' en 'This Is War' achterwege laat, maakt hij nog eens een tijdloos meesterwerk. Wedden?

Muziek van Ben Kweller voorbeluisteren via

• Ben Kweller
• MySpace: Ben Kweller