Hellwood - Chainsaw of Life

Johnny Dowd's vriend Jim White is meer een folkie dan een rocker, maar deelt zijn voorkeur voor ontspoorde geesten en grillige arrangementen. Samen vormen ze nu Hellwood, een groep die verder nog bestaat uit Willie B ofwel vaste Dowd-begeleider Brian Wilson.

'Chainsaw of Life' is hun eerste worp. Dowd drukt zijn stempel op de plaat - hij zingt de meeste songs en leverde de meeste teksten - maar ook White is nadrukkelijk aanwezig. Hij zingt het even mooie als levensgevaarlijke 'A Man Loves His Wife' en het aanstekelijke 'Spider in the Bed', en hij draagt tevens gierende blazers aan ('Alien Tongue'), een weemoedige banjo ('Dream On') en het soort fijne melodieën dat je op een Dowd-plaat doorgaans niet tegenkomt. White verdiept zo de muziek van Dowd, terwijl Dowd die van White verscherpt met zijn ijzige gegrom en gitaarlawaai, en Willie B voor een funky fond zorgt - al zijn ook folk, punk en blues nooit ver weg.

Gevoelige christenzieltjes dienen zich verre te houden van Hellwood: Dowd gaat, zoals wel vaker, in gesprek met The Lord en de toon is niet direct vriendschappelijk. In 'Thank You, Lord' bedankt hij de Schepper onder meer voor orkaan Katrina, de aanslag op de Twin Towers en de politieke leiders van God's Own Country, en ook elders staan godvruchtig Amerika een paar ferme sneren te wachten. Johnny kan nu eenmaal niet anders: 'I sing songs of lust and depravity / That's the only kind of songs that come out of me / I apologize but I can't stop / The devil's gonna run me until the day that I drop', klinkt het in 'Thomas Dorsey', genoemd naar een befaamd componist van gospelsongs.

Dowd mag dan verdoemd zijn, bij ons in de congregatie is Hellwood de hit van de week.

• Manchester Academy