Red Hot Chili Peppers - Mother's Milk

Energie heeft het vernieuwde viertal anders wél in huis: bassnaren kletteren, snare drums knallen, gitaren gieren, en al bij al is dit een geschikt plaatje voor wie graag naakt, met een petje op het hoofd en met opgestoken wijsvinger door zijn huiskamer danst (een activiteit die elk weldenkend mens minstens één keer per week zou moeten ontplooien). Maar songs, variatie, inspiratie? Forget it. Dit is voor 90% beukwerk zonder al te veel richting. Jammer, want als melodie en ritmiek elkaar vinden (zoals op de meesterlijke single, het kan niet genoeg herhaald worden), spatten de vonken van het beton. En gelukkig blijft het allemaal nogal vrolijk: 'Good Time Boys' is een sympathiek en relativerend eresaluut aan geestverwanten als Fishbone en fIREHOSE, 'Magic Johnson' is een ode aan hun favoriete basketbalspeler, 'Stone Cold Bush' gaat over stone cold bush en 'Sexy Mexican Maid' over het omgekeerde ('We make fun so very slow/Then we make it fast').

Waarom dan nog gemord? Omdat dat gedoe na vijftien minuten VERDORIE FLINK OP DE ZENUWEN WERKT! Men moet er tégen kunnen, tegen dat rekken en sleuren, geilen en grappen van vier luidruchtige Amerikanen. Na een kwartier snakt de muziekliefhebber (ú, dus) naar een vleugje melodie, een kort rustpauze, desnoods een refrein dat nu eens niét door een halve voetbalploeg wordt meegebruld.

Kortom: wie graag een onfrisse duik neemt in een dikke brij van topzware funk, moet meteen maar naar de winkel rennen. De anderen sparen verder voor de DAT-recorder die home taping ook techisch verantwoord zal maken. En 'de anderen' hebben gelijk.