
DAAU werkt voor het eerst een hele cd lang met een ritmesectie: contrabassist Fré Madou en drummer Geert Budts zijn de voorbije twee jaar uitgebreid getest tijdens optredens en behoren nu tot de officiële line-up. De nieuwe bezetting komt prima tot haar recht in het speelse 'Pedanterie' en het soepel swingende 'Wish You Were Hit', en levert met de filmische titeltrack zelfs één van DAAU's beste werkstukken ever op. Haast even mooi is het melancholische kleinood 'Lounja la Gazelle'.
Mede dankzij de ritmesectie is het geluid van DAAU ook een streepje toegankelijker geworden - men hoeft niet meer gestudeerd te hebben om de hele plaat uit te zitten. En toch bleef bij ons het gevoel hangen dat het Antwerpse combo iets te vaak bezig is met musiceren en iets te weinig met gevoelige snaren beroeren. Zelfs de ongetwijfeld totaal progressief anarchistisch bedoelde wendingen - de rare geluidjes, de stotterende accordeon, de ontsporende klarinet - komen keurig op het juiste moment, of leiden zoals in 'Nowhere Beach' vooral tot, excuseer, gegaap.
Bottom line?
Fijne plaat maar, vrezen wij, niet onvergetelijk.(DAAU toert vanaf 4 mei door Vlaanderen: o.a. in Vooruit in Gent, op Les Nuits Botanique in Brussel, in het Cactus Muziekcentrum in Brugge en in Petrol in Antwerpen.)




















![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)



0 reacties
reageer ookReageer ook