De plaat opent ijzersterk met 'Turbo Dreams', een met gitaren (!) geïnjecteerde lazy beat die ons een, euh, fractie van een seconde aan 'Flesh' van A Split Second deed denken, de ultieme new beat-track. Soms varen Allien en Ring vervaarlijk dicht tegen de zandbank van het cheap sentiment, maar dat is geen slechte zaak: over 'Orchestra of Bubbles' hangt een flinterdunne waas van tristesse, de broeierige atmosfeer van onweerachtige dinsdagavonden, de droeve mist van een jong leven vol gemiste kansen. In het bloedmooie 'Way Out' pompten de mix van machinale klanken en gitaren een shot zuivere melancholie recht onze hartkamers in: 'Spotting trains at home / Shrinking world, dry lakes / Storm is blowing hard / Way out is hard' ijlt Allien - wij zullen deze elektronische popsong de komende herfst op endless repeat zetten.
Ook elders proberen A&R met succes een paar bijzondere combinaties uit: minimal meets classical in 'Rotary' (dat naast het beste van Alex Smoke kan liggen) en 'Metric' (met wiskundige precisie verknipte cello's die op subsonische bassen en hinkstappende beats geplakt zijn), of wacky pingpongbeats à la Aphex Twin met versnelde dub in 'Floating Points' . En in het fantastische 'Do Not Break' - vrolijk gemuteerde hiphop - lassen ze zwierige scratches op een onderstel van broken beats op de wijze van Funkstörung of Modeselektor .
Pas wanneer je 'm in één ruk onder de koptelefoon uitzit, valt op dat 'Orchestra' een perfect uitgebalanceerde plaat is. Dat Allien en Ring er in laatste instantie nog twee bonustracks aan hebben toegevoegd en de volgorde hebben omgegooid - uit protest tegen de intussen vogelvrij verklaarde journalist die zijn persexemplaar twee maanden vóór de releasedatum al op een shareware-site had gepleurd, de rukker! - is er niet aan te horen.
De concurrentie uit Zweden (The Knife), Schotland (Alex Smoke) en Engeland (Nathan Fake) is dit jaar moordend, maar 'Orchestra of Bubbles' bewijst dat die elektronische Sinfonie der Großstadt nog altijd springlevend is. Overigens: de Liars hebben hun naam niet gestolen.
(Ellen Allien & Apparat én Nathan Fake spelen in juli op 10 Days Off)
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
2 reacties
reageer ookdj piemel
Woensdag 2 mei 2007 - 18u07
Magma was ok, maar dit is voor mij toch wel een stapje verder! superalbum. Vernieuwing in technoland, wie had dat mogen meemaken. Het zat er misschien wel wat aan te komen glitchy techno. Allien mag wel wat extra stemtraining vormen voor de liveoptredens. Gelukkig weet ze op plaat haar stem goed te filteren, de wonderen van het ge fingerspitz. De combinatie met Ring is op deze plaat, uitstekend! dzz boink dzz dzz boink pong
Tisik
Maandag 24 april 2006 - 18u50
Ellen Allien bracht verleden jaar 1 van de beste dancetracks van het jaar uit, het fantastische "magma". Dit album doet bij momenten aan die fantastische track denken, maar de cd gaat heel breed. Bij momenten lekker donker, enkel naar het einde toe een kleine verzwakking. Afspraak op 10 days !
Reageer ook