Calexico - Garden Ruin

cd-reviews Zaterdag 22 april 2006, door (cv)

Dat is even schrikken: Calexico is een pop groep geworden. Joey Burns en John Convertino maakten mariachi hip van Moskou tot Reetveerdegem, maar op hun vijfde cd steken ze amper één keertje de Rio Grande over.

2928_catalogue_4343_detail.jpg

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
'Roka (Danza de la muerte)' is een spookachtig duet met Amparo Sanchez, de Spaanse furie van Amparanoia.
Net wat u zegt: natúúrlijk is het te simpel om de oude Calexico zomaar gelijk te stellen met mariachi. Hun muziek is altijd een smeltkroes van genres en invloeden geweest, van huppelende country over Portugese fado tot de soundtracks van Ennio Morricone. Alleen: op 'Garden Ruin' zijn de roots vér te zoeken. Dat dondert niet als er iets beters voor in de plaats was gekomen, maar helaas is dat niet of nauwelijks het geval. Zo is het lichtvoetige 'Lucky Dime' bijna klakkeloos overgekalkt uit het Crowded House-songbook, inclusief 'papapam'-koortje. 'Panic Open String' is gewoon onbenullig, en 'Nom de plume' is ronduit beschamend: muzikaal kan het er nog mee door, maar het Frans van Convertino is nog slechter dan het Duits van Jean-Marie Pfaff, als u begrijpt wat wij bedoelen.

Gelukkig bevat 'Garden Ruin' ook een paar voltreffers. 'Bisbee Blue' is een popsong waarin Calexico wél een eigen smoel laat zien, en door 'Cruel' waait een pastorale wind die ook weleens opsteekt als Belle & Sebastian in de buurt zijn. 'Letter to a Bowie Knife' is een heerlijk morsige rocker die een zaal op z'n kop kan zetten, en hetzelfde kan worden gezegd van 'All Systems Red', dat van een fluisterend begin aanzwelt tot een noise-finale.

Zoals tegenwoordig helaas geregeld het geval is met nieuwe cd's, ligt ook 'Garden Ruin' tijdelijk als limited edition in de winkel: aan de bonus-dvd missen trage kopers weinig, maar de twee extra tracks zijn wél de moeite. Vooral vanwege 'Landing Field' - planerend op een mijmerende piano - raden we de fans aan niet te lang met de aanschaf te wachten. Maar alléén de fans: alle anderen zetten de nieuwe van Howe Gelb op hun boodschappenlijstje, de man die bij Giant Sand ooit nog de werkgever van Burns en Convertino was en die - als wij even brutally honest met u mogen zijn - een stúkken avontuurlijker muzikant en songschrijver is dan zijn compañeros van weleer. Slokje tequila, iemand?

6 reacties

reageer ook 

Vrijdag 28 april 2006 - 13u18

exitmusique

Plaatje dat zich idd zachtjesaan laat ontdekken. Bevat nu al de beste track van 2006: All systems red (rustig en breekbaar beginnen, en dan heerlijk uitbarsten) ..

 

Donderdag 27 april 2006 - 22u20

Terminator

Humo slaat de bal compleet mis Als negatieve punt bij 'meds' van placebo zeggen dat ze hun sound niet verandert en enkel geperfectioneerd hebben, Ok. Maar dan enkele recencies de stijlverandering aanhalen als negatief punt? Calexico zet trouwens wederom een prachtplaat neer.

 

Woensdag 26 april 2006 - 16u36

stevie

Prachtalbum inderdaad, alleen een kniesoor van den umo met koudwatervrees vindt van niet : ik prefeer een pastorale wind boven een echte wind, er zijn ergere referenties dan Crowded House, ik versta geen Frans dus ook geen slecht Frans en what's in hemelsnaam wrong met popmuziek ? See you on friday at the Koninklijk Circus. S

 

Zondag 23 april 2006 - 02u51

striep

Prachtig verfijnde pop met hier en daar donker kantje. I like it!

 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

cd-reviews - Archief

Zoeken in cd-reviews:

Reviews per artiest:

Reacties en commentaren

Jouw aanraders

cd-reviews