
Net wat u zegt: natúúrlijk is het te simpel om de oude Calexico zomaar gelijk te stellen met mariachi. Hun muziek is altijd een smeltkroes van genres en invloeden geweest, van huppelende country over Portugese fado tot de soundtracks van Ennio Morricone. Alleen: op 'Garden Ruin' zijn de roots vér te zoeken. Dat dondert niet als er iets beters voor in de plaats was gekomen, maar helaas is dat niet of nauwelijks het geval. Zo is het lichtvoetige 'Lucky Dime' bijna klakkeloos overgekalkt uit het Crowded House-songbook, inclusief 'papapam'-koortje. 'Panic Open String' is gewoon onbenullig, en 'Nom de plume' is ronduit beschamend: muzikaal kan het er nog mee door, maar het Frans van Convertino is nog slechter dan het Duits van Jean-Marie Pfaff, als u begrijpt wat wij bedoelen.
Gelukkig bevat 'Garden Ruin' ook een paar voltreffers. 'Bisbee Blue' is een popsong waarin Calexico wél een eigen smoel laat zien, en door 'Cruel' waait een pastorale wind die ook weleens opsteekt als Belle & Sebastian in de buurt zijn. 'Letter to a Bowie Knife' is een heerlijk morsige rocker die een zaal op z'n kop kan zetten, en hetzelfde kan worden gezegd van 'All Systems Red', dat van een fluisterend begin aanzwelt tot een noise-finale.
Zoals tegenwoordig helaas geregeld het geval is met nieuwe cd's, ligt ook 'Garden Ruin' tijdelijk als limited edition in de winkel: aan de bonus-dvd missen trage kopers weinig, maar de twee extra tracks zijn wél de moeite. Vooral vanwege 'Landing Field' - planerend op een mijmerende piano - raden we de fans aan niet te lang met de aanschaf te wachten. Maar alléén de fans: alle anderen zetten de nieuwe van Howe Gelb op hun boodschappenlijstje, de man die bij Giant Sand ooit nog de werkgever van Burns en Convertino was en die - als wij even brutally honest met u mogen zijn - een stúkken avontuurlijker muzikant en songschrijver is dan zijn compañeros van weleer. Slokje tequila, iemand?




















![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)



6 reacties
reageer ookexitmusique
Vrijdag 28 april 2006 - 13u18
Plaatje dat zich idd zachtjesaan laat ontdekken. Bevat nu al de beste track van 2006: All systems red (rustig en breekbaar beginnen, en dan heerlijk uitbarsten) ..
Terminator
Donderdag 27 april 2006 - 22u20
Humo slaat de bal compleet mis Als negatieve punt bij 'meds' van placebo zeggen dat ze hun sound niet verandert en enkel geperfectioneerd hebben, Ok. Maar dan enkele recencies de stijlverandering aanhalen als negatief punt? Calexico zet trouwens wederom een prachtplaat neer.
stevie
Woensdag 26 april 2006 - 16u36
Prachtalbum inderdaad, alleen een kniesoor van den umo met koudwatervrees vindt van niet : ik prefeer een pastorale wind boven een echte wind, er zijn ergere referenties dan Crowded House, ik versta geen Frans dus ook geen slecht Frans en what's in hemelsnaam wrong met popmuziek ? See you on friday at the Koninklijk Circus. S
striep
Zondag 23 april 2006 - 02u51
Prachtig verfijnde pop met hier en daar donker kantje. I like it!
Man In A Shed
Zaterdag 22 april 2006 - 21u59
Prachtplaat. Een verrassende Calexico. Daar was Humo duidelijk niet op voorzien. Nog 'ns heel diep luisteren, (cv).
Zaterdag 22 april 2006 - 21u52
zoals goddeau schrijft: Garden Ruin is Calexico pur sang, zelfs al klinkt het album bij de eerste luisterbeurten verwarrend en anders. Met Feast Of Wire lijkt de groep een hoofdstuk te hebben afgesloten, meer dan de sfeer staat nu immers de song centraal. De tandem Burns-Convertino weet evenwel nog steeds te boeien, mede dankzij de inbreng die de andere muzikanten ditmaal hadden. Garden Ruin vraagt tijd, maar wie geduld heeft ontdekt opnieuw een prachtalbum.
Reageer ook