Drive-By Truckers - A Blessing and a Curse

cd-reviews Zaterdag 1 april 2006, door (nq)

Een mens kan zich al eens vergissen: wij waren ervan overtuigd dat 'The Dirty South', de prachtplaat die Drive-By Truckers eind 2004 op de mensheid loslieten, slechts het laatste opstapje was naar hun ultieme meesterwerk. Dat zou - zo hielden wij onszelf voor - klaarheid scheppen in de duisternis, wereldvrede brengen, de opwarming van de aarde een halt toeroepen en aantonen dat het getal pi dan toch eindig is. Helaas, beste vrienden, doet 'A Blessing and a Curse' niets van dit alles.

2877_catalogue_4251_detail.jpg

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
Ze reikt niet eens tot de knieën van de voorganger en kan zelfs 'Decoration Day' uit 2003 niet recht in de ogen kijken. En toch is het geen slechte plaat, alleen lijken veel nummers doorslagjes van oudere DBT-nummers, bezondigen de drie gitaristen zich soms aan notenneukerij - wat ze tot nu toe altijd wisten te vermijden - en is het geheel niet gebald, niet krachtig genoeg om ten volle te overtuigen. Hey, zij hebben die lat daar gelegd, niet wij.

'Feb 14' is niet meteen de ideale Valentijn: 'Flowers flying 'cross the room / Vases smashed against the floor'. De song zelf is een loeier, op gang getrokken door woeste drumslagen en vaagweg herinnerend aan The Replacements. 'Gravity's Gone' is een mooie laidback rocker van Mike Cooley. De graatmagere Cooley is overigens de enige die met zijn twee bijdragen ('Space City' is de andere) op niveau blijft acteren, maar zijn songs maakten vroeger ook al niet echt het verschil. 'Goodbye' toont perfect aan wat er schort aan 'A Blessing and a Curse': goed nummer, maar leg het naast het vergelijkbare 'Tornadoes' op 'The Dirty South' en maak de rekening. 'Aftermath USA' is wél een voltreffer: southern rock op zijn best, met een subversieve tekst, ironisch en swingend, ideaal om the good times nogal een beetje te laten rollen. Ook 'Little Bonnie'  is niet onaardig, maar bijlange niet de beste ballad die frontman Patterson Hood ooit uit zijn pen geperst heeft. Hij is wel in prima doen in de twee slotsongs 'A Blessing and a Curse' en vooral 'A World of Hurt', waarin hij al zijn demonen bezweert, en dat zijn er nogal wat.

'A Blessing and a Curse' is niet het onding dat we er aanvankelijk in zagen, maar ook allesbehalve het meesterwerk dat we verwacht hadden. Het kan niet anders of Drive-By Truckers zetten een stap achteruit om eens diep adem te halen en vervolgens keihard terug te slaan. U hebt in ieder geval geen excuus om komende vrijdag niet af te zakken naar de Arenbergschouwburg in Antwerpen, want op het podium zijn ze nog altijd onklopbaar.

3 reacties

reageer ook 

Vrijdag 7 april 2006 - 21u35

eddy v.

in de laatste zin van (nq) ligt waarlijk alles vervat: ik was er inderdaad op 31/03. en: al hadden ze achteraf in het doosje van 12 bij 14 cm. zelfs gekakt : 'k had het nog goed gevonden!!! veel southernder dan dit kan southern rock niet zijn. eddy v.

 

Woensdag 5 april 2006 - 20u42

evil b.

vreemde recensie: de plaat bespreken zonder het pijnlijk mooie "daylight" en het bijzonder lekker wegrockende "wednesday" te vermelden. sterke plaat, en ze waren fantastisch vrijdag!

 

Maandag 3 april 2006 - 17u54

Phillius

Inderdaad, niet zo goed als "The Dirty South" maar een het word steeds beter met elke speelbeurt.

 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

cd-reviews - Archief

Zoeken in cd-reviews:

Reviews per artiest:

Reacties en commentaren

Jouw aanraders

cd-reviews