
Vedel, banjo, accordeon, mandoline en lap steel scheppen een universum dat nauw aanleunt bij dat van
The Band, de stemmen van
Kevin Russell en
Jimmy Smith - die ook elk ongeveer de helft van de nummers geschreven hebben - kleuren het in verschillende bruine tinten, en het wordt ons droef te moede als we denken aan al die andere kleinhandelaars in Amerikaanse rootsmuziek, die dit jaar hun waar nog moeten slijten.
The Gourds leggen een zo goed als foutloos parcours af - het instrumentaaltje '
Stab' had voor ons niet gehoeven - en slechts met veel tegenzin en alleen omdat we de stuurse blik van de chef-pop in onze nek voelen branden pikken we er enkele songs uit. De plaat start ongemeen fel met '
Decline-o-meter', dat sterk aan
Drive-By Truckers doet denken. In '
Burn The Honeysuckle' klinkt voor het eerst, maar niet voor het laatst, The Band door: rijke sound, gedrenkt in de traditie, smeerbare samenzang en een tekst over
the circle of life. '
Shake The Chandelier', '
The Education Song' en vooral '
Hooky Junk' zijn drie oergezellige en rijkelijk van sterke drank voorziene feestjes die u niet wil missen. In '
Weather Woman' gaat Smith met
'Southern Man' van
Neil Young aan de haal, maar die is te geamuseerd om zijn song terug te eisen.
Een goeie vriend kwam, door deze plaat en sterk recent werk van onder andere Hackensaw Boys en Two Gallants, op het idee van The Saloon: een nagelnieuwe tent op een zomerfestival naar keuze, waar iedereen die van dicht of verre met hoefgetrappel en een stetson geassocieerd wordt, voor een drie dagen durend feest mag komen zorgen. Zijn naam is jammer genoeg niet Chokri .
1 reactie
reageer ookstriep
Donderdag 30 maart 2006 - 13u19
Reincarnation of Queen Ida into Willy Deville. I really like it. Enjoy the fun!
Reageer ook