Zeggen dat Cale wel eens experimenteert, is een open deur intrappen, de man begon zijn carrière veertig jaar geleden tenslotte als avant-gardemuzikant. Ons hart bloedt, maar het moét gezegd: die experimenteerdrift leverde de jongste jaren nauwelijks nog boeiend materiaal op. Ook op 'Five Tracks' probeert Cale nieuwe dingen uit: hij heeft Pro Tools en sampling ontdekt en demonstreert dat in het openingstrio 'Verses', 'Waiting for Blonde' en 'Chums of Dumpty (we all are)'. Met succes, want voor het eerst sinds zéér lange tijd worden wij nog eens door Cale bij het nekvel gegrepen (zoals 'Verses' na ongeveer tweederde in een weergaloze geluidsbrij openbarst: groots). En het beste nieuws: hij laat dat nekvel daarna ook niet meer los. Met het imposante 'E Is Missing' (dat de opmerkelijke hoes inspireerde: 'his fingernails are missing one to ten') en de typische Cale-pianoballade (hier het wonderschone 'Wilderness Approaching') wordt na 19.44 minuten afgesloten. Het doet met belangstelling uitkijken naar de cd (mind you: geen van de songs op 'Five Tracks' zal daarop te vinden zijn) én naar zijn optreden nu woensdag 2 juli in de AB. Be there, het zou weleens de moeite kunnen lonen.
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
0 reacties
reageer ookReageer ook