George Harrison - Brainwashed

We hadden het niet meteen meer verwacht, maar 'Brainwashed', de postume cd die George Harrison ons naliet, is een plaat vol gevaarlijke rock geworden.

Op weg naar de Humo-kantoren hadden we het schijfje net voor de oprit Mechelen-Zuid in onze cd-speler geschoven, en nog voor Peutie waren wij van verveling al achter het stuur in slaap gesukkeld. Oké, we hebben nog net de vangrails en een ritje door het Witte Kinderbos kunnen ontwijken, maar toch: zéér gevaarlijk plaatje, dit, en bovendien nog verdomd oersaai ook.

Ach ja: opener 'Any Road' zouden we met héél véél goede wil nog een aardig, kinderlijk deuntje kunnen noemen, 'P2 Vatican Blues' en de cover van 'Between the Devil and the Deep Blue Sea' passabel, maar de rest is bijwijlen van een hersenverlammende knudderigheid. Van de doden in principe natuurlijk niets dan goeds - zeker als ze bij leven ooit een Beatle geweest zijn - maar ze moeten het natuurlijk niet te ver drijven: op 'Brainwashed' hoorden wij geen enkele memorabele melodie, geen enkele deftige hook, alleen een stel suf voortkabbelende non-songs, met als lichtelijk gênant dieptepunt 'Marwa Blues', een stinkerd van een instrumental die niet eens slecht genoeg is om eventueel nog als grappig beschouwd te worden. Nu is George Harrison nooit de meest wilde of rockende der Beatles geweest, maar hierbij kan een mens zich alleen maar wanhopig afvragen of dit echt geschreven is door diezelfde George Harrison die ooit tot het viertal behoorde dat de wereld platen als 'Revolver', 'Sgt. Pepper's' en de Dubbele Witte schonk.

Is er dan niks amusant aan 'Brainwashed'? Toch wel: raden na hoeveel seconden George aan zijn blijkbaar contractueel verplichte maar steevast nergens naartoe leidende slide-solo's (pwiiiieeeeh-pwaaaaaaaah, en dat in élk nummer) zal beginnen.

En oh ja: hadden we ten tijde van 'Revolution' niet met zijn allen afgesproken nooit meer blindelings achter chairman Mao of andere pipo's aan te lopen? Waarom Harrison dan blijkbaar totterdood toch de Hare Krishna en de Yogis van de Himalayas (sic!) wou blijven vereren zal ons voor eeuwig een raadsel blijven. Een oneliner van die goede oude Yogi Bear: tot daar nog aan toe, George, maar zodra iemand op een cd uit de Yoga-aforismen van Patanjali begint te citeren you can count us out.

'Brainwashed' is helaas géén waardig laatste eresaluut van of aan Harrison geworden: als u wilt horen dat de man wel degelijk fab was - en dat was hij - bedek dan deze miskleun met een zeer ruim zittende mantel der liefde en haal vervolgens uw exemplaar van de Dubbele Witte nog eens boven. Play loud!