J Mascis & The Fog - Free So Free

Al sinds zijn debuut uit 1986, toen Dinosaur Jr. nog gewoon Dinosaur heette, doet Mascis gewoon zijn ding, en dat ding is altijd hetzelfde: drums, bas, veel gitaar, en trieste frasen, gedebiteerd door iemand met een moeilijke stoelgang. En toch banen al die platen - al zijn ze sinds pakweg 'Without a Sound' uit '94 onderling inwisselbaar - zich na enkele luisterbeurten altijd weer een weg door vel en vlees, om vervolgens zachtjes mee te deinen in je bloedbaan. Met deze 'Free So Free' is dat niet anders. Echte hoogtepunten zijn er niet, maar we halen er toch, speciaal voor de jongens en meisjes thuis, de drie songs uit die we op dit moment het vlotst mee kunnen fluiten. Ten eerste is dat de klaaglijke sleper 'If That's How It's Gonna Be', onderhuids, berustend verdriet waarvan u vast wel weet waarover het gaat. Ten tweede is er de titeltrack, die eventueel een beetje aan 'Cortez the Killer' doet denken, al weten we niet meteen waarom. En tot slot de rocker 'Everybody Lets Me Down', gewoon omdat het ons bij de vijfde luisterbeurt daagde: Jay Mascis weet nog steeds de juiste snaren te liggen, en hij zal ze altijd weten te liggen. Hij viste onlangs zijn helden The Stooges weer op, wil iemand hem over 25 jaar alsjeblieft net zo'n eerbetoon geven? Als er dan nog gitaren bestaan, dat spreekt