Killing Joke - Killing Joke

Reünieplaten: wij lopen er normaal niet warm voor, zelfs niet bij deze temperaturen. Postpunklegende Killing Joke slaagt er echter in bij zijn vierde (!) herstart de beste plaat uit zijn carrière te maken. En wat voor één: 'Killing Joke' is een mokerslag tussen uw twee ogen, en jaagt Nine Inch Nails, Ministry en de hele nu-metal-generatie terug de schoolbanken in.

Ritmes als bomtapijten, Geordie die zijn gitaar de ene keer als motorzaag, dan weer als een vulkaanuitbarsting doet klinken, sinistere flarden synthesizer: alle ingrediënten van weleer worden angstvallig perfect gedoseerd de wereld in gekatapulteerd. Niet slecht voor een bende veertigers, die op drums trouwens assistentie krijgen van Dave Grohl. De Foo Fighter vereffent een oude schuld: Nirvana leende ooit een Killing Joke-riff voor 'Come As You Are'.

De grootste ster van 'Killing Joke' is echter niet Grohl, maar zanger Jaz Coleman. Hij verdient tegenwoordig de kost als dirigent en componist, maar levert hier briesend, kermend en galmend zijn beste rockperformance ever af. 'I'm an urban animal, one step from a cannibal', verkondigt hij in 'Loose Cannon' en horen is geloven. In 'Total Invasion' zet hij een hilarische George Bush neer en in het meesterlijke 'Blood On Your Hands' verklaart hij de oorlog aan de multinationals. In 'Seeing Red' maalt hij Tony Blair met een sardonische grijns tot pulp, alvorens hij zelf explodeert in 'The House That Pain Built'.

'Killing Joke' is de meest staatsgevaarlijke plaat van 2003, en één van de beste dit jaar tout court. Op 27 september spelen ze tijdens Les Nuits Botaniques in Brussel in de 'Grandes Serres': als het glas het maar houdt!