The Fiery Furnaces - Gallowsbird's Bark

Tieners! Terwijl ouders over de hele planeet zich onderaan de trap roepend afvragen of het daarboven niet wat stiller kan, mogen zij op hun kamertje graag AC/DC of Metallica van venijnige luchtgitaarsolo's voorzien, Madonna en Britney playbacken of halloween creatief tot leven brengen op de wijze van Marilyn Manson.

Het kan bijna niet anders of ten huize Friedberger in Chicago hebben zich de afgelopen jaren soortgelijke taferelen afgespeeld, zij het dat de jonge Eleanor en Matthew zich daar blijkbaar liever bezighielden met dagenlang Velvet Undergroundje te spelen: het bewijs is te horen op 'Gallowsbird's Bark', de debuut-cd van de uit broer en zus Friedberger bestaande Fiery Furnaces.

De 'Sister Ray'-Velvets komen bijvoorbeeld een paar keer voorbijgefietst in songs als 'Leaky Tunnel', 'Gale Blow' en 'Asthma Attack', en het alleraardigste 'Inca Rag/Name Game' is dan weer een ver muzikaal neefje van 'After Hours' - in de wereld van de Fiery Furnaces wordt bij The Velvet Underground overigens altijd door Moe Tucker gezongen, en nooit door Lou Reed.

Met het hebben van muzikale helden is al absoluut niks mis (en zeker niet als die helden The Velvet Underground heten), maar met 'Gallowsbird's Park' bewijzen de Fiery Furnaces ook dat ze meer dan voldoende talent hebben om op eigen benen te kunnen staan. 'Up in the North', het bijna funky 'Don't Dance Her Down', 'Two Fat Feet', 'Tropical Ice-Land' of - onze persoonlijke favoriet - het op een simpele pianoriedel voortdobberende 'Bow Wow'...: allemaal rare, aan alle kanten rammelende maar heerlijke armemensen-popsongs. Pa en ma Friedberger mogen trots zijn op hun kroost: 'Gallowsbird's Bark' is een méér dan aardig debuut van een groepje om van te houden.