Diversen - Cold Mountain - Soundtrack

De film 'Cold Mountain' werd op de filmpagina van dit prima familieblad onlangs nog op passende wijze de grond ingeboord, maar bij een beetje film hoort uiteraard ook een plaatje, en over die 'Cold Mountain'-soundtrack kan Humo al heel wat minder kwaad spreken.

De plaat is dan ook samengesteld op basis van het beproefde 'O Brother, Where Art Thou?'-recept: huur T-Bone Burnett in als producer, laat de man met zijn aangeboren goede smaak een paar flinke brokken Americana en traditionals verzamelen, en laat die vervolgens vertolken door een korps keurmuzikanten, in dit geval bijvoorbeeld Jack White (geen Meg, neen), Alison Krauss en veel minder bekend maar daarom niet minder goed volk als Tim Eriksen (een in de folk verzeilde Steve Albini-aficionado), Reeltime Travelers of Tim O'Brien.

Toegegeven: tenzij u een baptist bent die makkelijker de kerkgezangen van de Sacred Harp Singers At Liberty Church meefluit dan 'You Are My Sunshine', heeft de 'Cold Mountain'-cd heeft ontegensprekelijk veel minder instant-appeal dan de 'O Brother'-soundtrack, maar voor de liefhebber van rootsmuziek valt hier wel veel fraais te ontdekken. Jack White bewijst niet alleen dat hij zijn klassiekers kent, maar ook dat hij buiten het White Stripes-idioom moeiteloos overeind blijft (zijn versies van 'Wayfaring Stranger', 'Sittin' on Top of the World' en - vooral - 'Christmas Time Will Soon Be Over' en 'Great High Mountain' zijn uitstekend). De bijdragen van Tim Eriksen mogen er ook wezen: echt vrolijk wordt een mens niet van geheel op tristesse gebouwde traditionals met titels als 'Am I Born To Die?', maar pakkend zijn ze wel. En als dat meisje van de Reeltime Travelers 'Like a Songbird That Has Fallen' aanheft, worden wij zelfs helemaal week vanbinnen (al zou dát volgens onze bedrijfsarts ook wel aan die bijzonder dubieuze chop choy-schotel uit de Humo-kantine kunnen liggen).

Tot zover de blijde boodschap, maar helaas zijn er ook twee helazen noteren: de eerste heet 'You Will Be My Ain True Love', een nogal duffe compositie van Sting waar Alison Krauss nog probeert uit te halen wat erin zit (niet al te veel, zo blijkt), en de tweede was het idee om naast de vijftien songs ook nog een deel van de filmscore van Gabriel Yared op deze cd te stansen: vier plakken geluidsbehang waar wij niet warm of koud van worden, en die hier evenzeer op hun plaats staan als een gifgroene plastieken tuintafel in een antiek interieur.

Perfect kunnen we de 'Cold Mountain'-soundtrack dus lang niet noemen, maar beter dan de film: dat wel.