Jim White - Drill A Hole

De eerste luisterbeurt was even schrikken, want Jim White gooit het roer op deze 'Drill a Hole' drastisch om: weg zijn de traditionele liedjes die hem een kopplaats bezorgden in het almaar uitdijende neo-country-peloton. Wat in de plaats komt valt moeilijk in drie woorden te vatten, om de simpele reden dat White op zowat elk nummer een andere stijl lijkt te willen uitproberen, alsof hij - eindelijk het oude leven van zich afgeschud - op zijn gemak aan het uitkijken is naar een nieuw nest. 'I'm Combing My Hair in a Brandnew Style' zingt hij zelf in het gelijknamige nummer, een indrukwekkende zes minuten moddervette, funky brok slow motion jazz, en die nieuwe look staat hem beeldig, want 'Drill a Hole' is zonder twijfel de beste plaat die hij tot nu toe gemaakt heeft. 'Static on the Radio', het openingsnummer, rechtvaardigt op zich al de aanschaf: een beschaafde ballad, het ingehouden verdriet van een man die het allemaal niet meer weet, en dan, in het refrein, de stem van de verrukkelijke Aimee Mann. In het fluisterliedje 'Bluebird' zit White met het miskende gitaarwonder M. Ward op een hoogpolig elektronisch klanktapijt, en het resultaat is weer van een onmiskenbare schoonheid. 'That Girl From Brownsville Texas' komt, door die iele slide-gitaar en het gekibbel met de Heer - 'God, if you ain't smiling on me / then you ain't no friend of mine' - in de buurt van wat hij vroeger deed. 'Borrowed Wings' drijft op een repetitieve banjo-riff, en effent het pad voor het bevreemdende 'If Jesus Drove a Motorhome', opnieuw zo'n donkere, jazzy song waarmee White zich in het vaarwater begeeft van MC 900 Ft. Jesus ten tijde van diens 'One Step ahead of the Spider'. 'Buzzards of Love' doet hezelfde maar dan minder sterk, 'Objects in Motion' en 'Phone Booth in Heaven' zijn tamelijk klassiek én heel erg mooi, en 'Alabama Chrome', een samenwerkingsverband met Barenaked Ladies, is - het wordt eentonig - simpelweg een geslaagde oefening songschrijven voor gevorderden, mét een hobbelige gitaarsolo en trefzekere tweestemmige zang. Zo, nu hebt u ze allemaal gehad, ware het niet dat er nog een mystery-track volgt die voor de tien voorgaande nummers niet hoeft onder te doen. Eén advies: kopen.