Sioen - Ease Your Mind

De tweede van Sioen heet 'Ease Your Mind', en is een aangenaam aangeklede verrassing na 'See You Naked', dat volledig was geschreven door Frederik Sioen, en opgenomen met een handvol bevriende muzikanten. Sioens debuutplaat liet zich pas ten volle smaken nadat men hem live aan het werk had gezien en aan den lijve had ondervonden wat een goed ingespeelde groep met de songs kon doen.

Twee jaar intensief concerteren heeft van het stelletje muzikanten dat Frederik Sioen rond zich verzamelde een hechte groep gemaakt: David Bratzlavsky op gitaar, Jeroen Baert op viool (hij schreef ook de strijkarrangementen), Matthias Debusschere op bas, en Laurens Smagghe op drums. En die groep mocht (samen met Denis 'zoon van Marc' Moulin) mee producen en zelfs mee schrijven aan 'Ease Your Mind'. Resultaat: een plaat waarvan de verschillende partijen niet meer van voren tot achteren meefluitbaar zijn, maar elkaar wel om beurten rugdekking geven.

De plaat begint met Frederik Sioen alleen aan de piano, pas na een halve minuut valt de groep in (symbolisch, zo vertelde de heer des huizes ons). In die openingstrack - 'At a Glance', de titel vertelt het al - zit alles wat we de volgende zevenenveertig minuten mogen verwachten: een drumbeat die met geen bulldozer van zijn rechte lijn te krijgen valt, violen die George Martin-gewijs de song naar een hoger plan tillen, een gitaar die een volledige strofe soleert (interpreteert u 'strofe' gerust zo ruim mogelijk: intro's, strofes, refreinen, bridges, ze zitten niet altijd in de gebruikelijke volgorde, en soms zijn ze er gewoon niét), en een stem die eerder uit een honderdjarige bluesneger lijkt te komen dan uit een vijfentwintigjarige Gentenaar genaamd Sioen.

Slotsong 'Sleeping Beat' - de song met Toots Thielemans - knipoogt het meest naar de oude Sioen, en dat hadden ze zelf blijkbaar ook in de gaten: 'It's not about see you naked, it's just how free you can get', klinkt het, en aangezien Frederiks zus-germaniste werd ingeschakeld mogen we aannemen dat het hier geen grammaticale fout betreft.

'Favourite' begint als 'Satan Is in my Ass' van Evil Superstars, en dat is altijd prettig. 'In No One's Interest' bevat Sioens meest gewaagde, zeg maar gerust meest verliefde, tekst: als die stroperig romantische Chet Baker-trompet niet was komen verduidelijken dat ook dat wel degelijk de bedoeling was, hadden wij in zijn plaats moeten blozen.

Nog hoogtepunten? 'It's You', dat het zonder noemenswaardig refrein moet doen, maar toch binnenkomt als één van de beste liefdesliederen die de laatste jaren op dit grondgebied geschreven werden. Of 'Who Stole My Band', over de vrees van een jonge frontman om zijn groep te verliezen aan de hoogste bieder, en de meest gedreven song op 'Ease Your Mind', met de beste gitaarsolo.

De enige minder geslaagde song is het met haken en ogen aan elkaar hangende 'Mi Corazon', en alleen titeltrack 'Ease Your Mind' valt niet vals te fluiten. Persoonlijk hadden wij graag iets meer van die loepzuivere melodieën gehoord die we op 'See You Naked' aantroffen. Maar wie zijn wij? En bovendien: één man haalt het nooit van de groep. 'Ease Your Mind' is het bewijs.