Liz Green - O, devotion!

cd-reviews Woensdag 18 januari 2012 - 06u52, door (cv)

‘The words of an old bluesman / They're always in time with his soul’ poneert Liz Green ergens op haar debuut. Het nummer in kwestie heet ‘Bad Medicine’, en katapulteert ons net als ‘Midnight Blues’ en ‘Rag & Bone’ terug naar een muziekclub uit de jaren twintig van de vorige eeuw.

Liz Green

De jonge zangeres, afkomstig uit de buurt van Liverpool, ontpopt zich er met sprekend gemak tot een oude bluesneger.

Toch is 'O, Devotion' een folkplaat: de meeste songs worden voortgedreven door folky fingerpicking, waar af en toe spaarzaam andere instrumenten omheen worden gedrapeerd – zoals in 'Hey Joe' (geen cover), dat afgewerkt wordt met een snaakse tuba en een trombone.

Green verkiest het mysterie boven een helder verhaal: de door Kurt Weill gevoede wals 'Displacement Song' gaat volgens ons over Joden die vluchten voor de nazi's, maar zeker zijn we niet.

En in 'Gallows' zucht ze: ‘I always knew you’d bring me down’ – op z'n minst dubbelzinnig, met een strop rond je nek. De ene keer dat ze wel een rechtlijnig verhaal vertelt, is anders goed raak: in 'Luis' portretteert ze met een scherp oog voor detail (‘The grass wears thin by the tree he always stands’) een man die geen enkele begrafenis in zijn gemeente mist.

Samengevat: 'O, Devotion' is het straffe debuut van een piepjonge blanke bluesneger.

Liz Green speelt op donderdag 26 januari in de Botanique in Brussel.
 

0 reacties

reageer ook 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

cd-reviews - Archief

Zoeken in cd-reviews:

Reviews per artiest:

Reacties en commentaren

Jouw aanraders

cd-reviews