Gossip - A Joyful Noise

Het moest de groep terug op het ereschavot hijsen waar het door het goede, maar matig onthaalde ‘Music For Men’ (2009) tijdelijk vanaf was getuimeld. Alleen: was de hen kenmerkende hybride tussen hese punk en disco op sommige nummers toen al wat te enthousiast uitgegleden richting Björn Again, dan is het evenwicht nu helemaal zoek – ‘A Joyful Noise’ is volgehouden disco pur. Punk, of iets van die strekking, valt hier niet te ontwaren.

Dat was op zich geen probleem geweest, als tenminste niet zoveel nummers (‘Involved’, ‘Love in a Foreign Place’, ‘Get Lost’) in de weinig flatterende middelmaat waren blijven kleven.

Met ‘Overpowered’ vulde Roisin Murphy enkele jaren geleden, met min of meer hetzelfde doel voor ogen, een uitgebalanceerdere, relevantere, bétere plaat. ‘I love to stay and party / But I gotta go to work,’ rapt (!) Beth Ditto in ‘Get a Job’, en dat vóél je: wat een feestplaat moet verbeelden – onder elke gitaarlick kleuren simultaan drie lichtgevende tegels op – klinkt in de eerste plaats als wérk.

De berichten in de gespecialiseerde pers zijn ons ontgaan, maar op basis van waar ze op ‘A Joyful Noise’ het meest over zingt, mag bij Ditto een stinkende liefdesbreuk vermoed worden. In ‘Casualties of War’ en ‘Horns’ likt ze haar wonden, in ‘I Won’t Play’ krast ze de littekens terug open.

Terzake: is dit een plaat om zo snel mogelijk te begraven? Ook niet. Daarvoor hebben Ditto, gitarist Brace Paine en drumster Hannah Blilie te veel métier en talent.

Het aantal écht zware stinkers is beperkt, en ‘Melody Emergency’ is een opener die we met plezier weer zullen opzetten als in 2016 hun Greatest Hits worden uitgebracht: lome hangmatfunk, drumslagen als zwiepende vaatdoeken, en een Ditto die opgespaard wordt voor precies de juiste momenten. ‘I Won’t Play’ (rubberen beat, genadeloos uithalende stempartij) zetten we evengoed op repeat, en ‘Perfect World’ is een krachtige, goede single.

Bonus: halverwege de opnames van ‘A Joyful Noise’ trok Mark Ronson zich terug als producer. En niet zo erg veel later liet hij zich in het Engelse blad NME ontvallen dat hij, ‘zonder namen te noemen’, enkele projecten had stopgezet om te kunnen werken aan ‘Lioness: Hidden Treasures’, de postume Amy Winehouse-plaat. ‘Ik was bijna vergeten hoeveel grandeur Amy had en hoe, in vergelijking, middelmatig de shit is waar ik tegenwoordig soms aan moet werken.’

Te middelmatig voor Ronson: het zegt, helaas, alles. ‘A Joyful Noise’ klinkt als een groep die hard wil, maar niet ver genoeg reikt. Ditto is een machtig wijf, maar we zijn niet meer verliefd.

Gossip speelt op vrijdag 29 juni op Rock Werchter
 

• Gossip website
• MySpace
• Facebook