Voor de niet-ingewijden: G-Unit is behalve het kledingmerk ook de crew van 50 Cent en zijn al even creepy gangsta-maatjes Lloyd Banks en Young Buck. Hij ronselde de heren kort nadat hij die beruchte negen kogels in het lijf gekregen had en zijn plate... Lees de review van Beg for Mercy
Wij kenden Gabriel Rios eerlijk gezegd alleen van radiohits à la 'Broad Daylight' of een paar flarden van 's mans aanstekelijke latin-pop op een zomerfestival. Lees de review van The Dangerous Return
Wanneer we buitenkijken, zien wij door het bedompte raam een grauwe lucht met laaghangende wolken, maar te oordelen naar de vloed zwoele, zuiderse plaatjes die tegenwoordig in ons land gemaakt worden, zou men zweren dat België in de Antillen ligt! W... Lees de review van Ghostboy
Charlotte Gainsbourg kennen wij al lang: tussen 'Charlotte For Ever', de plaat die vader Serge voor haar schreef toen ze vijftien was, en '5.55' ligt twintig jaar muzikale stilte. Terwijl maman Jane Birkin de ene na de andere cd uitbracht en de herinnering aan wijlen haar man levendig hield, speelde Charlotte in films. Pas nu, op haar vijfendertigste, voelt ze zich sterk genoeg om het gewicht van haar vaders muzikale erfenis van zich af te gooien. Lees de review van 5.55
Galacticamendum sleet zijn huisvlijt aan 'Krapuul de Lux', sloopte een paar muren in deSingel tijdens De Nachten en knutselde stukken U2 aan Missy Elliott en Yello aan Suicide en Nas op 'Never Mind the Bootlegs, Here's Sex with Nid & Sancy'. Op hun... Lees de review van Medic Royal
Gallon Drunk is het hobbygroepje van zanger-gitarist-pianist James Johnston, sinds 1993 hulpje bij The Bad Seeds. Lees de review van The Rotten Mile
De Britse rockgroepen die de grote millenniumsprong overleefd hebben, en niet in een bodemloze put van artistiekerigheid (Blur), slechte manieren (Oasis) of meligheid (A Lot) gedonderd zijn, kunnen we op de vingers van één hand tellen. We waren dan... Lees de review van Fire Music
Op zijn debuut 'The Keychain Collection' misbruikt Will Ozanne alias Gang Colours eveneens computers en machines, maar dan op de wijze van James Blake of Nicolas Jaar: om er brokken rauw verdriet of melancholie mee te compileren tot pakkende tracks. Lees de bespreking
Shit, fuck, kut: dik vijftien keer hebben we 'Saint Dymphna' van Gang Gang Dance intussen door onze stereo gejaagd, maar nóg zijn we er niet uit hoe we 'm de komende maanden bij onze vrienden zullen pitchen. Cocteau Twins geremixt door Aphex Twin? Seefeel meets Fela Kuti? Siouxie & The Banshees gecoverd door LCD Soundsystem? Various Production dat het oeuvre van The Slits versjteert? Kut! Fuck! Shit! Lees de review van Saint Dymphna
'Opgericht in 1977, ontmanteld in 1984': zo staat het te lezen in de beknoptste der biografieën van Gang of Four, de invloedrijkste groep uit Leeds. In die zeven jaar hadden ze met debuut 'Entertainment!' en opvolger 'Solid Gold' de blauwdruk, het fundament én de blokken geleverd waarmee groepen als Franz Ferdinand, The Rapture en Radio 4vele jaren later spelenderwijs een oeuvre konden bouwen. Lees de review van Content
