Call me een kwijlende, oversekste, halfzachte slijmbal, maar Sade, aaaahh, Sade! Ik ben trouwens in goed gezelschap, want het is opvallend hoeveel ruige rockers en andere hardliners stiekeme fans van Sade zijn: van Anthony Soprano tot AC/DC, van Ic... Lees de review van Lovers Live

'I See the Sign', de nieuwe van de Amerikaan Sam Amidon, grijpt vanaf de eerste beluistering naar de strot, om nooit, nóóit los te laten. Amidon zingt gospel-, folk-, blues- en bluegrasstraditionals, en dat levert uiterst speelse en avontuurlijke, bijwijlen zelfs poppy versies op. Lees de review van I See the Sign

Sam Cooke staat weer volop in de belangstalling. Voorwaar geen misse prestatie van deze dode mens die op 11 december 1964 neergeschoten werd. Het toeval stak natuurlijk wel een handje toe bij deze herontdekking, want er is niet alleen de tijdsgeest d... Lees de review van The Man and His Music

Only the good die young. Van deze stelling kan ik, zo uit het blote hoofd, minstens vijftig bewijzen aanvoeren. Er zit geen methode in deze waanzin: plots valt de stroom uit, onverhoeds knapt de draad, en niemand weet waar de Grote Verantwoordelijke ... Lees de review van Live at the Harlem Square Club, 1963

Sam Sparro was amper twaalf toen hij ene Chaka Khan (een goede vriendin van de overbuur van de nicht van de draagmoeder van de melkboer van Sparro senior) de kreet 'Damn, that white boy can sing!' wist te ontlokken.
Lees de review van Sam Sparro

Het 'drama' (nou ja!) van Sandie Shaw is dat zij voor altijd herinnerd zal worden wegens de blote voeten waarmee ze pleegde op te treden en het Eurovisiesongfestival dat ze in 1967 won met het niemendalletje 'Puppet on a String'. Faits divers die wel... Lees de review van Nothing Comes Easy

Ook een engel in het diepst van onze gedachten, maar minder goed terechtgekomen: Sandy Denny, onder andere bekend van folkrocklegende Fairport Convention.
Lees de review van The Music Weaver

Onze huiszielenknijper zoekt nog naar een verklaring, maar volgens de iPod-stats hebben wij dit jaar al het vaakst naar de 'Sandy Devotional'-afspeellijst geluisterd: niet de (bijna) gelijknamige Triffids-plaat, maar onze huisgemaakte Best Of van de Britse folkzangeres Sandy Denny. Lees de review van Live at the BBC

Hoeveel onheil kan een mens verdragen? In het geval van Sandy Dillon: véél. De Amerikaanse zangeres en pianiste verloor in de herfst van 2001 onverwacht haar muzikale toeverlaat en levenspartner Steve Bywater - haar vorige cd 'Nobody's Sweetheart' documenteerde hoe ze moeizaam uit de put klauterde. Toen ze er weer min of meer bovenop was, werd er kanker bij haar vastgesteld. Terwijl ze daarvoor behandeld werd, liep ze de levensbedreigende ziekenhuisbacterie MRSA op. Ondertussen is ze vrijwel genezen, en al wensen we onze ergste vijand zulke beproevingen niet toe - nou, de állerergste misschien wel - Dillon heeft er een prachtplaat aan overgehouden: 'Pull the Strings'. Lees de review van Pull the Strings (1 reactie)