Alles kan weer. De deuren van de woonkazerne der populaire muziek zwaaien open en noden elke voorbijganger - ongeacht kleding, haardracht of verslaving - naarbinnen. Tussen de acts op het opmerkelijke Futurama '85 werden enkele songs van Suzanne Vega... Lees de review van Suzanne Vega

Only the good die young. Van deze stelling kan ik, zo uit het blote hoofd, minstens vijftig bewijzen aanvoeren. Er zit geen methode in deze waanzin: plots valt de stroom uit, onverhoeds knapt de draad, en niemand weet waar de Grote Verantwoordelijke ... Lees de review van Live at the Harlem Square Club, 1963

In een zwart doosje, vanbinnen bekleed met rood fluweel, bewaar ik enkele exceptionele Belgische songs: 'There will be no next time' van The Kids is er één van. Als ik een zweem van Belgische wereldklasse wil horen, draai ik dat nummer, en tegelijk vraag ik me af hoe het met The Kids gesteld is. Lees de review van Gotcha!

Beste vrienden, neemt u het maar van mij aan: 'VU' van de Velvet Underground is een pràchtige elpee. U vraagt van mij toch niet dat ik deze, na rijp beraad en totaal gewetensvol nadenken genomen besluitvorming nog eens met redenen omkrans? Hebbe... Lees de review van VU

Ratataratatatatatataaaaaa: de machinegeweren der rock 'n' roll vuren weer uit alle monden, Ramo­nes zijn terug. De leren jekker is hun huid, in hun waardeloze hoofden groeien vele groenten, hun woor­denschat beperkt zich tot 'huh?' en 'vuile hippi... Lees de review van Too Tough To Die

Vijftien jaar is hij al dood, Serge Gainsbourg, de kettingrokende sater die maar al te graag tegen schenen schopte, maar ook tijdeloze chansons schreef, ja zelfs Franstalige rock die niet lachwekkend overkwam. Wij hernemen nog 's Rudy Vandendaeles bespreking van Gainsbourgs schandaalplaat 'Love on the Beat' uit 1984. Lees de review van Love on the Beat

De terugkeer van de jonge intellectueel. Het lijden van de jonge Cole. Moeten mensen die wel 's iets van Simone de Beauvoir ter hand nemen uit de rock'n'roll worden geweerd? Kunnen potentiële universiteitsstudenten een soort blues zingen? Dienen... Lees de review van Rattlesnakes

Australië. Het is er bar en onafzienbaar groot, het leven is er onnoemelijk wreed. Het stond in de krant: laatst werden in Australië om vage redenen honderden wilde paarden neergelegd. Pas na de slachting werd er door de lokale dierenbescherming li... Lees de review van From Her To Eternity

Japan, door de doorsnee-recensent als óervervelende kimono's afgevoerd, heeft nooit de erkenning genoten die het vijftal — Sylvian, Kam, Barbieri, Jansen en Dean — toekwam. Met Talking Heads waren ze de eersten om met Afrikaanse én oosterse ritme... Lees de review van Brilliant Trees