Review: Franz Ferdinand (Vorst Nationaal)

, door ()

Franz Ferdinand
© Inge Kinnet

Alle twijfels overboord: de Glaswegians pissen na 'Tonight', hun miskraam uit 2009, weer ín de pot. Rechttoe rechtaan, zonder omwegen, en met de neus richting jukebox. Het resultaat heet 'Right Thoughts, Right Words, Right Action' en is, ondanks de lullige titel, nog een sterke plaat ook. 'Bullet', de kick-off van de avond, was zo'n nieuwe: hoekige riffs, een knoert van een refrein, en een schop in de rapen. Klinkt als, welja, Franz Ferdinand.

'Hoekige riffs, een knoert van een refrein, en een schop in de rapen. Klinkt als, welja, Franz Ferdinand'

Geen band die het recept van een moordende molotovcocktail beter kent dan de vrolijke Franzen van Ferdinand. Klassiekers 'The Dark of the Matinée' en 'Tell Her Tonight' trokken Vorst aan de teugels en galoppeerden naar het funky 'Evil Eye' en 'Do You Want To': het duo dat de hoofdletter in Popperfectie plaatste.

Maar achter de muziek staat een band, en die stond alweer mooi te wezen. Alex Kapranos, de charismatische huppeltrut, is in korte tijd een verdomd goéie zanger geworden, Nick McCarthy pendelde zenuwachtig tussen gitaar en synths, bassist Robert Hardy was onzichtbaar maar van goudwaarde en drummachine Paul Thomson implementeerde in elke song een nieuwe mitraillette.

Vestimentair (zie foto) was het andere koek, maar het is de muziek die moet spreken en die sprak de taal van een popencyclopedie : 'Walk Away' walste over een boulevard van The Kinks, 'No You Girls' regelde het verkeer aan het kruispunt waar dancepunk en indierock samenhokken, 'The Fallen' britpopte Vorst aan flarden en stormram 'Take Me Out' was vintage Franz Ferdinand.

Het gevaar van een brede waaier aan songkeuze is dat er zwakke nummers in de set kunnen sluipen. 'Lucid Dreams', 'Fresh Strawberries' en 'Brief Encounters' waren niet slécht - hoogstens matig - maar beklijven of charmeren deden ze nooit. 'Love Illumination' (dat keyboardje!) en 'This Fire' (dat refrein!) waren wél uitstekend: dansbaar, luid, en met een vettige, herkenbare smoel.

Dat Franz ook nog eens een léfgozer is, bleek uit de bisronde: niet het grote geschut, maar nieuwkomers 'Right Action' en 'Goodbye Lovers & Friends' (met het geweldige 'Don't play pop music / you know I hate pop music') haalden de trekker een laatste keer over. Uitgeput maar voldaan slenterde Vorst huiswaarts.

Boem. Klets. Patat. Franz Ferdinand.

Het moment

'Ruby, Ruby, Ruby!'

Het publiek

Boekhouders, papa's en mama's, en tieners: iedereen danste zich een dubbele beenbreuk.

Quote

'I am enjoying myself.' Franz Ferdinand: beter dan porno!

Tweet


Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan