Father John Misty (Botanique)

, door ()

father john misty
© Koen Keppens

 ‘I Love You, Honeybear’ is de opener, een song die wel wat choreografische pathos kan hebben, maar misschien liever wat later in de set. Tillman staat al meteen sjamanesk te wezen boven op de basdrum, alsof er voor de lichtshow rondom hem niet op een euro gekeken is, en zijn groep als action men staan te stomen. Alleen: er is geen lichtshow, en de groep is nog lang niet warm.

‘Thank you, and welcome,’ zegt Tillman nadat hij zich door ‘Honeybear’ heeft gekronkeld als een kruising tussen Admiral Freebee (die baard!), Jim Morrison (die baard!) en Morrissey (die kniezwengel). En dan: ‘That’s the last you’ll hear from me tonight.’ Wat bindteksten betreft, lijkt hij een kwart van de set lang woord te zullen houden. Er worden nog wat songs van zijn nieuwe plaat tegenaan gegooid, en terwijl de groep langzaam in balans valt, hult Tillman zich tussentijds in stilzwijgen. Pas na een wel erg uitbundig applaus voor zijn meest expliciete liefdeslied, ‘When You’re Smiling and Astride Me’ (we hebben meisjes hóren blozen!), kan er weer een woordje af: ‘Thank you, you wild people.’ En dan het keerpunt. Vanuit het publiek: ‘Shake your hips!’ Een lach van Tillman – ‘Now that I’ve been objectified, let’s carry on’ – gevolgd door een stomende versie van ‘I’m Writing a Novel’, het dichtst dat hij al bij pubrock is gekomen.

Vanaf dan geen inzinkingen meer. Geloofwaardige versies van de openhartige, door tekst gestuurde songs van ‘Honeybear’ (met ‘Nothing Good Ever Happens At the God Damn Thirsty Cow’ – Elton John, iemand? - en ‘Chateau Lobby #4’ als hoogtepunten), een nagenoeg perfect ‘Hollywood  Forever Cemetery Sings’, en Tillman die tussen de songs zijn mond niet meer kan houden. Niet erg, de man is grappig. Net voor de eerste bis, een enkel door piano begeleid ‘Bored In the USA’: ‘This one was a big hit on the internet, where music goes to die.’ Nog één keer wordt er om een hipshake geroepen, en nu krijgen we hem ook, in de Leonard Cohen-cover ‘I’m Your Man’, dat in handen van Tillman meer klinkt als iets van The Doors dan als eender wat van Cohen. Ook weer niet erg. Er kan nog een selfie vanaf met een smartphone uit het publiek, en een laatste verzoek van de man die ons vanavond voortreffelijk geëntertaind heeft: ‘Okay, let’s hear it for me.’ Daverend applaus. Volkomen terecht.

Het Moment

Een meisje uit het publiek dat roept: ‘Shake your hips!’, en Tillman die antwoordt: ‘Sorry miss, that’s not part of my banter.’ Maar het concert vervolgens wel naar een hoger niveau tilt.

Het Publiek

Zorgde er door gevat te reageren op de comedy van Tillman mede voor dat het een erg onderhoudende avond werd.

Quote

‘Have a safe trip home. I hope you don’t feel like you’ve just taken a busride with a pervert. Talking about perverts…’ Waarop Tillman zijn groep voorstelde.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven