'Lazarus', de musical van David Bowie (Londen, 25/26 oktober 2016)

, door ()

'Aan de muzikanten kan het niet liggen, die waren uitstekend, maar de arrangementen waren lauw, krachteloos, bijwijlen gecastreerd'

Ik wed dat hij in elk geval niet blij zou zijn geweest met de locatie: geen theater en evenmin een verlaten pakhuis of een andere aliënerende locatie waar een man who fell to earth niet uit de toon zou vallen. Wel een soort prefab bungalow annex veredelde tent, tijdelijk neergeplant tussen twee treinstations, en boven een metrostation. En alsof de geluiden daarvan (én die van het verkeer vlakbij) tijdens de stille momenten niet genoeg stoorden, vloog tijdens de opvoering die ik zag tot drie keer toe een helikopter over.

Michael C. Hall, die alien Thomas Newton speelt, ijsbeerde al twintig minuten voor aanvang, terwijl het publiek binnenstroomde, in gedachten verzonken over het podium. De muzikanten die live speelden, stonden het hele stuk opgesteld achter een glazen wand. Het witte decor is kaal, op een videowall, een ijskast en een bed na. En rechts in de hoek een old school platendraaier met een handvol elpeehoezen van Bowie ernaast. Het panorama achter de muzikanten is een grootstad, dé grootstad, het New York waarin Bowie zelf minder dan een jaar geleden nog dagelijks anoniem rondliep.

Ik blijf de uitvoering van Bowie’s muziek in dit stuk een tikje Andrew Lloyd Webber-achtig vinden, zeker als de dames zingen. Het stoorde minder dan op cd, maar het was op geen enkel moment indrukwekkend of ontroerend. Les één: rock ’n roll is 99% charisma. Les twee: het arrangement is àlles – speel klassiekers wat trager, met meer instrumenten, of met minder intensiteit, en ze werken niet meer. ‘Heroes’ werd ontdaan van z’n impact en z’n zeggingskracht. ‘This is not America’, ontdaan van dat briljante arrangement en gezongen door een vrouw, werkte evenmin. ‘The man who sold the world’, ‘Changes’, ‘Life on Mars’… Aan de muzikanten kan het niet liggen, die waren uitstekend, maar de arrangementen waren lauw, krachteloos, bijwijlen gecastreerd. En af en toe leek het muzikale gedeelte op een karaoke avond met overmoedige zangers.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven