Concertreview: The xx (Vorst Nationaal)

, door ()

the xx vrijbeeld

'Als de backcatalogue van The xx een kleerkast is, is ‘Lips’ het satijnen slipje'

‘Say Something Loving,’ begon The xx – een teder bevel. Oliver Sim danste, want een anaconda had in zijn enkel gebeten. Romy Madley Croft keek schroomvallig de arena in: it’s so overwhelming, the thrill of affection. Het was de eerste triomf van hun samenzang, van de donkere bas, van de gitaar met hartritmestoornissen, van het optimisme van Jamie xx. Van The xx als noodzakelijke band, als in een geheim laboratorium ontwikkelde geluksdrug, als uit rillingen en trillingen opgebouwd lichaam.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan