Concertreview: Shabaka and the Ancestors, Thundercat... in de AB

, door ()

vrijbeeld

Parijs-Roubaix is net gedaan als Yussef Kamaal opent: eigenlijk drummer Yussef Dayes en toetsenist Kamaal Williams (die al stemmige house maakte als Henry Wu), aangevuld met een repetitief de boel verankerende bassist en een dwarsfluitist/saxofonist. ’t Zijn mannen uit Zuid-Londen die weten dat feestvieren om de flow gaat, en die wellicht ook de winkels kennen waar ze de meest besmettelijke grooves moeten gaan zoeken. 

Er is jazzfunk van toen bij (uit de seventies én uit de nineties), d’er zit al eens een gebroken beatje boven, en de atmosferische drum’n’bass is live minder present dan op hun debuut ‘Black Focus’. Dayes en Williams kijken in de AB op mekaars gezicht, ze hebben goesting om erin te vliegen, als ze eventjes getweeën overblijven op piano en drum vingerknippen ze zich naar de volgende feesttune. Het hoogtepunt komt daar waar ze beseffen dat er amper tien minuten overblijven, en de beloofde lap erop niet ontgoochelt. Yussef Kamaal gaat live dubbel en dwars over de plaat heen. 

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven