Concertreview: Goldfrapp in de Roma

, door ()

goldfrapp 1200

Ook als u Alison Goldfrapp niet denkt te kennen, is de kans groot dat uw oren haar al eens zijn tegengekomen, want ooit leende ze haar stem aan platen van Tricky en Orbital. Sinds ze achttien jaar geleden haar lot verbond aan dat van Will Gregory, deed ze er alles aan om ongrijpbaar te worden. Het ene moment diende ze zich aan als een femme fatale op stiletto’s, het andere als een bedachtzame nimf die leek te zijn weg gelopen uit een paganistisch sprookje. Haar sound heeft de jongste jaren al even ingrijpende transformaties ondergaan. Gemakshalve zou je kunnen stellen dat de muziek van Goldfrapp zich tussen twee polen beweegt: tussen organisch en synhetisch, tussen dromerig en omineus en tussen folk en disco.

Stilistisch ligt het nieuwe ‘Silver Eye’ in het verlengde van eerdere langspelers als ‘Black Cherry’ en ‘Supernature’. Alleen klinken de songs, dank zij de samenwerking met Bobby Krilc, alias The Haxan Cloak, bij momenten zo donker en atmosferisch dat iemand als David Lynch er ongetwijfeld van zou gaan likkebaarden. Zoals The Beach Boys ten tijde van ‘Pet Sounds' noodgedwongen zonder mastermind Brian Wilson de hort op gingen, moest Goldfrapp het in Antwerpen zonder Will Gregory stellen. Wél werd ze langs weerszijden geflankeerd door een toetsenspeelster en kreeg ze rugdekking van een mannelijke ritmesectie. De zangeres, gehuld in een vakkundig gescheurd zwart latexpakje, koos voor een schaarse belichting zonder visuals, wat haar mysterieuze aura nog moest versterken.

Het meditatieve ‘Utopia’, dat de avond opende, baadde nog in filmische grandeur, maar daarna zouden de pulserende beats en schurende synths steeds vaker de overhand krijgen. Tijdens de de set, waarin Goldfrapp nieuw werk afwisselde met oudere singles, werd dan ook regelmatig de dansvloer aangeveegd. Het stuiterende ‘Train’ hield het midden tussen Norman Greenbaum en Donna Summer, ‘Number 1’ verwees tegelijk naar de hoogdagen van The Human League en de bubblegumpunk van Blondie, het catchy ‘Systemagic’ bouwde een bruggetje tussen house en pop en ‘Slide In’ werd versierd met de meest etherische achtergrondstemmen sinds Blackie & The Oohoos.

Occasioneel zweemde de glamdisco van Goldfrapp vervaarlijk naar kitsch, maar dank zij haar afstandelijke, tussen fluisteren en hijgen balancerende zangstijl, wist ze de toeschouwers toch moeiteloos bij de les te houden. In ‘You Never Know’, met keyboards die zich in een kathedraal waanden, klonk ze zo krols als een kat die al veel te lang geen kater meer had gezien en tijdens het verstilde ‘Moon In Your Mouth’ zwaaide ze ons toe vanaf de hoogste sport op de toonkladder. Zo te horen stuurde de zangeres haar stem regelmatig naar de fitness: aan vocale souplesse had ze alleszins geen gebrek.

‘Become the One’, geïnspireerd door een documentaire over transgenders, en het stuwende ‘Everything Is Not Enough’ waren van een scherp elektronisch randje voorzien, maar sommige nummers deden zo luchtig aan dat ze, als je even niet oplette, in een oogwenk tot aan het wolkendek stegen. Goldfrapp was op haar best wanneer ze haar droomwereld openvouwde, zoals in het gezandstraalde ‘Ocean’, een song van het type waar iemand als Lana Del Rey zonder aarzelen een moord voor zou plegen. Ook leuk: de T. Rex-pastiche ‘Oh La La’, het tussen pop en triphop bungelende ‘Black Cherry’ en het schurende ‘Strict Machine’, waarin de zangeres zich als een volbloed new wave-diva presenteerde.

De muziek van Goldfrapp kreeg in Antwerpen zowel vijftigers als twintigers aan het heupwiegen, al had ze, wat ons betreft, best wat minder eenvormig gemogen. De zangeres vertelde tot slot nog dat ze een speciale band met België had, omdat ze hier op haar twintigste, als lid van een dansgezelschap, vaak had rondgehangen. ‘Veel lol gehad’, voegde ze er veel betekenend aan toe. Dat bleek toevallig ook de meest gehoorde reactie na haar concert. Iedereen tevreden dus.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven