Concertreview: MGMT in de Ancienne Belgique

, door ()

vrijbeeld

Belgalinzen met lauwwarme pompoencaponata? Geroerbakte paksoi met kikkererwten en kabeljauw? Geen idee wat die vijf pranksters in het AB Café naar binnen moefelen om in vorm te blijven, maar wel weet ik dat ook voorprogramma Molly Nilsson graag eet. En dat ze het duchtig op de heupen heeft van Milton Friedman- gezwets als “there's no such thing as a free lunch”; de DIY-prinses lust namelijk heel graag goedkope Brusselse mosselen met friet, en dus maant ze in ‘Not Today Satan’ de ultraliberale ex-Nobelprijswinnaar Economie aan om weg te rotten in hell. Dat nummer skipt ze vanavond, maar wél weergalmt er na elke knopdruk een donkere indiepopper. Vaak laten die duisterlingen zich meeslepen door begerige tango- en calypsoritmes, en daardoor klinken haar tunes zowel zwoel als koel, afstandelijk en tegelijkertijd sensueel. De Zweedse staat er in haar eentje wel maar een beetje naar te kijken, en dat maakt haar performance soms een beetje saai. En daar kan het geflirt met Melissa Etheridge, Gloria Estefan en Madonna niks aan doen.

“Whoever fights monsters should see to it that in the process he does not become a monster”, zei Friedrich Nietzsche ooit, en dat is een waarschuwing die unquestionably voor MGMT geldt. Elf jaar geleden begonnen ze met de caleidopop van ‘Oracular Spectacular’ een weekendoorlog tegen De Grote Muzikale Verveling, maar lang hielden ze dat dus niet vol. Erger nog, Andrew VanWyngarden en Ben Goldwasser tuimelden pardoes van de planeet Psychedelica, beten in het zand, en hun derde- titelloze- lp bleek een stofje aan de weegschaal. “MGMT is, terwijl we met zijn allen de andere kant opkeken, een soort poor man’s Flaming Lips geworden”: de kritiek van collega (fvd) loog er niet om. En ook ik had voor dit optreden zo mijn twijfels, want op hun verse langspeler  ‘Little Dark Age’ willen de Brooklynites een soort Devo meets The Cure greets Duran Duran zijn. Als die allemaal door dezelfde deur kunnen is daar op zich noppes mis mee, maar daar was ik na enkele luisterbeurten nog niet zo zeker van.

Maar kijk eens: om 20u45 gaan de lichten uit, een donkerrood vierkant licht op, en daar voor trekt een intro à la Michael Stein en Kyle Dixon de synthpop van het titelnummer de zaal in. Een klavecimbel swingt, doet dat samen met een flard exotische percussie. Het eveneens onervaren ‘She Works Out Too Much’ is een eerste what the fuck- moment, want VanWyngarden fietst zich zowaar te pleuris op een fitness-ding. Wil hij zo alle Basic-Fitters in de zeik zetten? Of wekt hij gewoon energie op voor dat doosje, waar hij aan zit te prutsen? Wat er ook van zij, de zanger- gitarist slaagt er niet in om het new wave-deuntje interessant te maken. De op plaat zo verrukuluke keyboards en bronstige beats van ‘Time To Pretend’ blijken flets en drammerig, en het vijftal verschiet hun kruit te snel. Maar wacht wacht wacht; als ik me nu eens in het Ondersteboven bevinden, dan zit ik toch in de min? En de vermenigvuldiging van twee negatieve dingen brengt toch iets positiefs?

De kroonluchter in het Zweinstein-achtige huis floept aan, heliumstemmetjes maken beterschap bekend, en het bevreemdende ‘Alien Days’ overtuigt. “De naam MGMT klinkt als één of andere mysterieuze vennootschap en dat idee staat ons wel aan”. Goldwasser speelt piano en zingt het nieuwe ‘When You're Small’, en laat dat inderdaad raadselachtig klinken. En fantastisch, dat is vanavond ook ‘Electric feel’. Die ooh, girls! Dat punkfunk-gitaartje! Die keys, die van Dinosaur L konden zijn! En dat stampende electro-ritme! Met ‘Me and Michael’ en ‘James’ is het jammer genoeg terug naar af; ze zijn fris, maar klinken nu al dreinerig en full of schmalz.

Het navelstaarderige gepielewiel van weleer laten VanWyngarden en co. gelukkig thuis, met ‘Kids’ laten ze de boel opnieuw ontploffen, en na een gloedvol 'Congratulations' zit het er op. Bijna, welteverstaan, want ze komen nog één keer terug. Eén keer, om tijdens het heerlijk zoemende en plingelingende ‘The Youth’ te laten horen dat ze terug goed bezig zijn. MGMT lijkt back on track.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan