Een stokoud mannetje - wandelstok, hoorapparaat, bibberende handen - wandelt een spermabank binnen, stapt op de receptioniste af en zegt: 'Dag juffrouw, ik zou graag een donatie maken.' Het meisje kijkt hem stomverbaasd aan. 'Ja maar, meneer,' zegt ze, 'mag ik vragen: hoe oud bent u eigenlijk?' Het mannetje loopt paars aan, tikt boos met zijn wandelstok op de grond en roept: 'Ik ben tweeënnegentig! En als u met die vraag wilt zeggen dat ik het niet meer zou kunnen: ik doe het nog iedere dag drie keer! Mijn vrouw zou u dat meteen bevestigen, als ze op dit eigenste moment niet in bed aan het bijkomen zou zijn van onze ochtendsessie.' 'Zo bedoelde ik het helemaal niet,' zegt het meisje. 'Mijn excuses. Kijk, hier is een potje. U kunt daar een hokje kiezen. Wilt u misschien... een tijdschrift?' 'Ik heb helemaal geen tijdschrift nodig,' briest het mannetje, 'ik heb niks nodig.' Boos neemt hij het potje in ontvangst en stapt een hokje binnen, en bijna meteen hoort het meisje rare geluiden. Eerst heel stilltjes: 'Mmmmmpph... Gggnnnff... Njaah...' Dan wat luider: 'Jaaah... Jaaah... Mwwooaagh...' En dan echt oorverdovend: 'OOOOWOOOOWOOO! GODVERGODVER! NJAAAAAGGGGRRRGH!' Het meisje is er echt niet gerust op. Ze stapt op het hokje af, klopt op de deur en roept: 'Meneer, meneer? Gaat het?' 'Ja ja,' antwoordt het mannetje geïrriteerd. 'Alles in orde. Ik krijg alleen het deksel niet van dat potje.'
