
'The Pacific' is iets meer versplinterd dan 'Band of Brothers': in de eerste aflevering is het zo'n onoverzichtelijk komen en gaan van personages (die onder hun helm, met hun kortgeknipte koppen en zeker tijdens de nachtelijke scènes onmogelijk uit elkaar te houden zijn) dat je hoofd er een weinig van gaat tollen.Maar misschien wilden de makers – die wij vooral niet willen onderschatten – ons daarmee gewoon de chaos aan het front laten voelen, waar je het ene moment met een collega-soldaat een sigaretje zit te roken en je hem het volgende moment uit elkaar gereten ziet worden door een inslaande granaat.
Na een paar afleveringen treden echter de drie hoofdpersonages naar voren: John Basilone, de held van Guadalcanal, de eigenwijze Robert Leckie, en de van een verlegen dokterszoon uit Alabama langzaam in een moordmachine veranderende Eugene Sledge. Die laatste twee schreven memoires waarop 'The Pacific' is gebaseerd en door hun ogen volgen we ook de actie: het gestage oprukken van het Amerikaanse leger naar Japan via een aantal onooglijke eilanden die haast meter per meter veroverd moesten worden.
De oorlog in de Stille Zuidzee was in niks met die in Europa te vergelijken: men vocht er evenzeer tegen de omgeving – de moessonregens, de hitte, de vochtigheid – als tegen de onzichtbare en tot de laatste kogel doorstrijdende tegenstander. Door het cultuurverschil tussen beide partijen – en het bewust ontmenselijken van de vijand – was de oorlog in de Stille Zuidzee ook ongehoord wreed.
'The Pacific' toont het allemaal onverbloemd, net als de gevechten, die tot de brutaalste en bloedigste ooit behoorden en waarvan de apocalyptische waanzin zo verbijsterend realistisch in beeld wordt gezet – de landing op Peleliumoet niet onderdoen voor de openingssequentie van 'Saving Private Ryan' - dat je meer dan eens zélf naar adem zit te happen.
Tussen al dat militaire geweld is er, gelukkig voor uw arme trommelvliezen, ook aandacht voor het thuisfront en krijgen we te zien welke verwoestende emotionele impact de oorlogsgruwel op de protagonisten heeft. 'The Pacific' is behalve een nieuwe mijlpaal in het oorlogsgenre, namelijk ook een aangrijpende brok menselijk drama.
Dubbel jammer daarom van de Nederlandse ondertiteling waarin Leckie steevast 'Lucky' wordt genoemd en we toch minstens vijf flagrante dt-fouten telden. Tien dagen cachot voor de verantwoordelijken!
Extra's **** : Een extra disk met enkele docu's en een making of, een korte situerende inleiding bij elke aflevering en de optie om de reeks te bekijken in 'enhanced viewing' of met een 'field map', waarbij je pop-up-gewijs, euh, bestookt wordt met achtergrondinformatie in de vorm van geanimeerde kaartjes, interviews, archiefbeelden, foto's en – handig om de vele personages uit elkaar te houden – biografieën van de soldaten die in de serie voorkomen. Zelfs wie nog nooit van WOII gehoord heeft, zal de reeks perfect kunnen volgen.
Bekijk de trailer:


























![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)


4 reacties
reageer ooklekkielekkie
Maandag 23 mei 2011 - 23u09
De historische Leckie, zo blijkt uit archiefmateriaal, werd door zijn maten aangesproken met Lucky, misschien vandaar.
ella
Woensdag 9 februari 2011 - 14u57
inderdaad, 5 dt-vouten in de eerste aflevering al...
marx
Dinsdag 18 januari 2011 - 21u05
Inderdaad nicks. Als ze mij voor iedere spelfout 1 euro zouden geven, kon ik in een 3-sterrenrestaurant gaan eten. Schandalig!
nicks
Maandag 29 november 2010 - 16u38
"Minstens 5 dt-fouten"; misschien hebt U enkel de eerste aflevering gezien? Het aantal dt- fouten is dermate groot dat het een sport op zich wordt om ze te turven. Erg jammer dat zo een prestigieuze reeks door zo'n beunhaas ondertiteld werd.
Reageer ook