Gonzo

We worden meegevoerd naar het hoogtepunt van de jaren zestig, toen Thompson furore maakte als één van de grondleggers en de voornaamste exponent van de gonzo-journalistiek, een literaire manier van verslaggeven waarbij de schrijver - soms flink high, stomdronken of beide - nadrukkelijk op de voorgrond trad en de feiten met complete verzinselen werden versneden. Aan de hand van archiefopnamen, nooit eerder vertoonde homemovies, ingesproken tapes, nagespeelde scènes, interviews met prominent volk als Jimmy Carter en Tom Wolfe, en door bewonderaar Johnny Depp voorgedragen tekstfragmenten schetst 'Gonzo' een levendig portret van Thompson.

Als excentrieke hellraiser, doorgedraaide junk, wapenfreak en tragische nar die steeds meer de gevangene werd van zijn zelfgeschapen imago. Maar ook als een begenadigde schrijver die de Amerikaanse journalistiek opnieuw uitvond, een rebelse geest en één van de scherpste chroniqueurs van de sixties op hun wildst.

De trieste, latere jaren worden in vogelvlucht afgehandeld, wellicht omdat het verhaal bekend is en er ook weinig nieuws over te melden valt: Thompson trok zich de laatste decennia van zijn leven terug op zijn landgoed in Colorado, waar hij met een mitrailleur op everzwijnen joeg, verdoofd door steeds grotere hoeveelheden drank en drugs vergeefs de vorm van grote dagen probeerde te vinden en zich in 2005 door het benevelde hoofd schoot.

Geweldig kritisch is 'Gonzo' niet: Gibney, onmiskenbaar een fan, wil zich de dolle reporter duidelijk herinneren als een kleurrijk personage uit een al even kleurrijk tijdsgewricht, en dat is uiteraard zijn goed recht.

Extras: Geen.

Bekijk de trailer