Wie vertrouwd is met die bejubelde tv-reeks weet min of meer wat hij van 'Generation Kill' mag verwachten: hardgekookte dialogen die barsten van het slang en het onverstaanbare militaire jargon, geen hapklaar opgediende verhaallijn maar een op het eerste gezicht onontwarbare chaos van gebeurtenissen en zonder introductie opgevoerde personages (doordat iedereen in deze serie ook nog eens hetzelfde uniform draagt, duurt het even voor je hebt uitgevist wie precies wie is, en welke personages weleens de hoofdfiguren zouden kunnen zijn) en een welhaast documentaire graad van realisme. De makers zijn niet in verhaal of drama geïnteresseerd: zij willen met Wrights ooggetuigenverslag als leidraad sommige dialogen zijn haast letterlijk uit het boek gelicht - een zo authentiek mogelijk beeld schetsen van hoe het was om met één van de eerste bataljons in een gepantserde Humvee Irak binnen te trekken; een beeld van de angst en de spanning, van de chaos en verwarring, maar vooral ook van de mannen in de frontlinie en hoe zij trachtten om te gaan met de stress van een onzichtbare vijand, de absurde en soms tegenstrijdige bevelen van hogerhand, de onverhoeds toeslaande oorlogsgruwel en de nauwelijks te beschrijven apocalyptische hel waarin ze werden gedropt. 'Generation Kill', had u ongetwijfeld al begrepen, is géén gemakkelijke zit, maar voor de meest realistische, rauwst op de huid vallende brok fictie die tot op heden over de oorlog in Irak werd gemaakt, mag je wel wat over hebben.
Extra's: Een vracht audiocommentaren, interviews met enkele van de marines met wie Wright destijds door Irak trok en een klassieke, maar informatieve making of. Een leuke aanvulling: het videodagboek van één van de acteurs.
Bekijk de trailer
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
0 reacties
reageer ookReageer ook