Bret McKenzie en Jemaine Clement, twee welhaast overdreven geestige lieden, die samen al tien jaar optreden als 'New Zealand's fourth most popular guitar-based digi-bongo a capella-rap-funk-comedy folk duo', spelen in 'Flight of the Conchords' een (hopen we toch voor hen) iets naïevere en minder succesvolle versie van zichzelf. We volgen hoe het duo steeds wanhopiger aan optredens probeert te raken – daarbij niet echt geholpen door hun goedbedoelende maar volstrekt incompetente manager, een landgenoot die als attaché op de Nieuw-Zeelandse ambassade werkt - vecht tegen allerlei vooroordelen (Nieuw-Zeelanders lijden aan een eeuwig minderwaardigheidscomplex omdat ze als een soort tweederangs Australiërs worden beschouwd), op steeds de verkeerde Yoko-achtige en neurotische dames valt en probeert niet kierewiet te worden van hun enige fan annex stalker Mel (een gewéldige Kirsten Schaal).
Op zich al stof genoeg voor een grappige reeks, maar wat 'Flight of the Conchords' zo bijzonder maakt, is de manier waarop de muzikale nummers in de serie zijn ingepast: middenin de actie, vaak halverwege een conversatie en één keer zelfs terwijl de heren worden gemugd barsten ze in een song los. Het aantal genres en groepen dat ze daarbij met twee weliswaar zeer flexibele stemmen en twee akoestische gitaren op de hak nemen is ronduit indrukwekkend – van Barry White tot Radiohead, van disco en psychedelische rock tot electro en zelfs hiphop. Hun persiflages zijn bovendien niet alleen waanzinnig geestig, ze verraden ook een diepe en onvoorwaardelijke liefde voor muziek. Voeg daarbij een subtiel scheutje cringe comedy, een flink handvol geweldige quotes per episode en twee aandoenlijke losers van hoofdpersonages die je al na vijf minuten in je hart sluit, en je krijgt een serie die het beste van 'Curb Your enthousiasm', 'Tenacious D' en 'Entourage' verenigt en toch volstrekt uniek is. Een comedyserie ook die je – een mens maakt het niet alle dagen mee - meteen opnieuw wil bekijken.
Extra's: Een bonusdisk met de eerste afleveringen van een enkele andere HBO-reeksen. Sympathiek, maar men had ons toch een groter plezier gedaan met 'One Night Stand', de HBO-special die ze in 2005 opnamen, of een jukeboxfunctie waarmee je de muzikale nummers afzonderlijk kan oproepen, we zeggen maar wat.
Bekijk een fragment
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
0 reacties
reageer ookReageer ook