Hunger

, door ()

5805_catalogue_9615_detail.jpg

McQueen, die in naam van de hogere kunst nu ook weer geen kogels door zijn knieschijven wilde riskeren, maakte echter geen politiek pamflet: in 'Hunger' wil hij met meedogenloos brutale, soms bijna ondraaglijk rauwe beelden de helse sfeer oproepen die in de gevangenis in de buurt van Belfast heerste en uitzoeken wat een mens ertoe drijft zijn leven op te offeren. 'Hunger' begint ten tijde van het 'dirty protest', wanneer de gevangenen weigeren zich nog te wassen en de muren van hun cellen met stront besmeuren, en is als een soort triptiek opgevat: in het bijna dialoog- en muziekvrije en daarom nog harder op de zintuigen inbeukende eerste deel schetst McQueen de mensonterende omstandigheden in de beruchte H-blocks en de gewelddadige, akelig realistisch weergegeven confrontaties tussen bewakers en gedetineerden. Vervolgens verschuift de aandacht naar Bobby Sands, de eerste en bekendst geworden hongerstaker, die in een bijna twintig minuten durende, haast volledig vanuit één camerastandpunt opgenomen scène met een katholieke priester in discussie gaat over zijn voornemen te sterven. In het laatste deel volgen we in een reeks bijna woordenloze tableaus Sands' aftakeling, beelden die nog prangender worden omdat acteur Michael Fassbender zich voor zijn rol uithongerde tot de knoken door zijn vel staken.

'Hunger' is verre van het verpletterende meesterwerk dat men er links en rechts van poogde te maken: McQueen staat soms iets te veel te zwelgen in de eigen videokunstfilmerij (tijdens een scène waarin een bewaker minúútenlang de urineplassen in een gang opdweilt, meenden we even wat kwijl over de lens te zien lopen) en zijn symboliek is bij momenten nogal simplistisch (kon hij om het moment van de dood te verbeelden als groot en gewichtig artiest nu echt niks beters verzinnen dan een vlucht uit een boom opfladderende vogels?), maar alleen al vanwege de stoutmoedigheid waarmee hij alle filmconventies aan zijn laars lapt, is dit een eigenzinnige en onalledaagse brok cinema die je gezien moet hebben. Bij voorkeur met een dampende quattro formaggi op schoot.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan