Maar alleen zo maakt men meesterwerken als 'Zodiac', een zeer stijvolle en razend knappe thriller over een geheimzinnige seriemoordenaar die San Francisco vanaf het eind van de jaren zestig tot diep in de seventies terroriseerde en nooit kon worden gevat.
Méér nog dan over de arrogante, via cryptische boodschappen communicerende killer gaat 'Zodiac' echter over de mensen die al die jaren jacht op hem maakten. Mark Ruffalo is de coole inspecteur David Toschi (een politieman die model stond voor zowel Steve McQueen in 'Bullit' als Dirty Harry), Jake Gyllenhaal en Robert Downey Jr. (opnieuw in bloedvorm) zijn respectievelijk de cartoonist en de misdaadreporter van de krant die de eerste boodschap van de killer ontving, en zich als een soort Woodward en Bernstein (hun krantenredactie lijkt wel een kopie van die in 'All the President's Men') in de zaak vastbijten. 'Zodiac' toont hoe deze mannen, elk op hun manier, in de ban raken van de ongrijpbare Zodiac Killer, en hoe hun steeds obsessievere zoektocht hun leven en carrière beïnvloedt en zelfs verwoest. Een tweede 'Se7en' is dit dus hoegenaamd niet, wel een tegelijk zeer realistische en stilistisch superieure (ook al valt het minder op dan in 'Panic Room' of 'Fight Club', Fincher strooit weer met adembenemende beelden) misdaadkroniek die aan het einde raar uit elkaar rafelt en je gefrustreerd, verward en lichtelijk onvoldaan achterlaat. Net als de hoofdpersonages.
Extra's:
Een uitstekende commentaartrack van Fincher, een gedreven verteller die er moeiteloos in slaagt bijna drie uur lang de aandacht vast te houden. Een tweede commentaartrack is een combinatie van een track door Robert Downey Jr. en Jake Gyllenhaal (zoals meestal met acteurscommentaren een nogal lacherige bedoening) en één met scenarist James Vanderbilt, producer Brad Fisher en misdaadauteur James Ellroy, die ergens laat vallen dat 'Zodiac' voor hem één van de beste crimefilms is die hij ooit heeft gezien. In 'Zodiac Deciphered' wordt aan de hand van setbeelden en interviews uitgebreid op de opnamen teruggeblikt: leuk en typerend voor Finchers manier van werken is een quote van Gyllenhaal over een simpele scène die hij liefst 36 keer opnieuw moest doen. 'The visual effects of Zodiac' toont dan weer mooi hoe subtiel er gebruik werd gemaakt van special effects, onder meer om het San Francisco van de jaren zeventig op te roepen, en vergelijkt via splitscreens de geanimeerde storyboards en de uiteindelijke versie van enkele sleutelscènes. In twee flink gestoffeerde documentaires wordt dieper ingegaan op de echte zaak: 'His name was Arthur Leigh Allen' gaat over de belangrijkste verdachte en het ruim anderhalf uur durende 'This is the Zodiac speaking' zet aan de hand van archiefmateriaal en interviews met politiemensen en slachtoffers (beklemmend zijn de beelden van één van de overlevenden die opnieuw naar de plek gaat waar de killer toesloeg) nog eens alle feiten op een rijtje.
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
0 reacties
reageer ookReageer ook