The Office - Seizoen 1 & 2

Hoe transplanteer je de unieke, even rake als subtiele humor van de beste en meest vernieuwende Britse comedyreeks sinds mensenheugenis, een meesterwerk waarin echt àlles - van de kleinste bijrol tot de vreemde haarsnit van Gareth, de tussenshots van lusteloos zoemende fotokopieerapparaten en de miniemste tics, gebaartjes en gelaatsuitdrukkingen - honderd procent perfect zit, zonder brokken naar een Amerikaanse omgeving?

Simpel: door het onmogelijk te evenaren origineel niet slaafs te volgen, maar een sitcom te maken die er slechts losjes op is gebaseerd. En door een raskomiek als Steve Carell (sla zijn 'Evan Almighty' gerust over en snor eens wat fragmenten op van 'The Daily Show' of huur de 'The 40 Year Old Virgin') voor de hoofdrol aan te trekken.

De eerste aflevering volgt nog redelijk trouw de Britse versie en ook de grote plotlijnen van de originele twaalf afleveringen werden grotendeels bewaard, maar gaandeweg vindt 'The Office' steeds meer een eigen, gestaag verder van de BBC-versie wegdrijvende, maar daarom niet minder geslaagde komische toon.

Carell was wel zo slim niet te veel te veranderen aan het hoofdpersonage, en zijn interpretatie van David Brent (hier Michael Scott, regional manager van een handel in papierwaren in Scranton, Pennsylvania) ook neer te zetten als een tactloze, niet al te snuggere administratieve onderknuppel die zijn incompetentie achter zijn bedenkelijke gevoel voor humor denkt te verbergen en zichzelf zo geweldig vindt dat hij niet eens in de gaten heeft dat zijn uitgebluste bedienden een hekel aan hem hebben. Dat Scott het uiteindelijk allemaal goed bedoelt, maakt hem net als Brent zo'n heerlijk tragikomische creatie die je wel in je hart moet sluiten. De andere personages komen naast Carells onemanshow helaas minder uit de verf en herinneren er vooral aan hoe ongelooflijk goed Gareth en het platonische koppel Tim en Dawn wel niet waren. Maar alleen al om ze met het origineel te kunnen vergelijken, is deze serie het bekijken waard.

Extra's ***: Pakken audiocommentaren, enkele parodieën op typisch Amerikaanse boodschappen van openbaar nut (de ene is al geslaagder dan de andere) en het handjevol webisodes dat tussen het tweede en het derde seizoen op het internet verscheen. Hoofdbrok zijn echter de flinke lading bloopers en weggelaten scènes. Carell is duidelijk een komiek uit de Will Ferrell-school die zich af en toe graag eens laat gààn op de set.

• NBC: The Office