
De zilte zeeroversromantiek, een met een sabel wapperende Keira Knightley, de net niet op een Disneyworldachtige manier kitscherige decors, ja zelfs de campy kaperskapitein van Johnny Depp, die er (wellicht in ruil voor zijn steeds vettere check) wéér een schepje bovenop meende te moeten doen.
Voor het overige is 'At World's End' letterlijk méér van hetzelfde: nog iets meer personages (waaronder een lading, nu ja, verse vissenkoppen) doorkruisen in alle richtingen de wereldzeeën, voor de - toegegeven, bijwijlen spectaculaire - actiesequenties werden nog iets meer harde dollars uitgetrokken en de plot is nog verwarrender en nodeloos ingewikkelder dan die van het al onmogelijk te volgen vorige deel. Er worden onderling zoveel pacten gesloten en verbroken, er wordt zo naarstig onderhandeld over akkoorden en voorwaarden en van kamp verwisseld dat het meer dan eens leek alsof wij naar een ook al eindeloos aanslepende (dit logge zeemonster duurt bijna drie uur) zeeschuimersversie van de regeringsonderhandelingen zaten te kijken.
Wie daar de lol wel van inziet en ook de vorige 'Pirates' best te genieten vond, zal echter niet teleurgesteld zijn. Alle anderen raden wij aan na Jack Sparrows hallucinerende belevenissen in Davy Jones' Locker snel door te spoelen naar het indrukwekkende finale treffen in een woedende draaikolk, of gewoon de parallellen met 'Star Wars' (waarvan 'Pirates' een steeds onbeschaamder rip off is) te turven.
Extra's ***: Bloopers, twee weggelaten scènes, een resem features over o.a. het production design, en een dubbelinterview met Depp en gastacteur Keef Richards, die er zwijmelend bij zit alsof hij net uit een palmboom is gevallen. Zeker uw aandacht waard is het item over de draaikolksequentie, een scène waarvan de opnamen liefst zes weken in beslag namen.



























![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)


0 reacties
reageer ookReageer ook