The Boss of It All

In 'The Boss of It All' voert hij Ravn op, een directeur van een softwarebedrijfje die te weinig ruggengraat heeft om zijn firma te leiden en onpopulaire beslissingen dan maar overlaat aan een door hem verzonnen en alleen per e-mail corresponderende grote baas. Wanneer hij het bedrijf wil verkopen aan een IJslander en in één moeite door ook de werknemers met wie hij de firma destijds heeft opgericht op de keien wil gooien, zit hij echter met een probleem: de koper wil alleen met de big boss zelf onderhandelen. Waarop Ravn het clevere plan bedenkt een werkloze acteur, Kristoffer, in te huren om even de rol van de baas te vertolken. Helaas blijkt Kristoffer het type methodacteur dat zichzelf als een groot kunstenaar ziet, en het duurt dan ook niet lang voor de zich iets te enthousiast in zijn rol inlevende acteur het hele kantoor op stelten zet en de misverstanden, conflicten en gênante situaties elkaar opvolgen.

Von Trier kon het overigens niet laten toch wat dubbele bodems in zijn film te smokkelen: behalve een farce in de beste screwballtraditie is dit ook een commentaar op de moeilijke verhouding tussen IJslanders en Denen, en een bijtende satire op de nota- en rapportenbakkers, grafiekenschijters en vergaderjunks die het bedrijfsleven steeds meer met hun holle businesspraatjes overwoekeren. En wie een beetje op de hoogte is van Von Triers perikelen met hoofdrolspelers in het verleden (o.a. met Björk en Nicole Kidman) kan 'The Boss' ook nog zien als een allegorie over de lastige relatie tussen regisseurs en hun zichzelf vaak een tikkeltje te serieus nemende acteurs.

De grillige Von Trier was het voorts aan zijn status verplicht toch weer even aan het experimenteren te slaan: niet alleen komt hij zelf af en toe in het verhaal tussenbeide om commentaar te leveren op de actie, hij draaide de film ook in Automavision, een techniek waarbij de beweging van vaste camera's door een computerprogramma wordt bepaald. Het resultaat is een soort door een dronkeman gefilmd, onvermijdelijk aan 'The Office' herinnerend documentair stijltje waarbij geregeld een personage plots uit beeld verdwijnt of twee kinnen met elkaar staan te converseren. De meerwaarde van die spielerei is ons niet geheel duidelijk, maar het past wonderwel bij de anarchistische sfeer van deze vinnige en amusante komedie: een tussendoortje zoals Von Trier er beter vaker één zou maken.

Extra's: Een paar trailers en verder nada, nul, niente. Terwijl er over deze film toch véél interessants te vertellen viel.

• The Boss of It All - official site
• Humo's filmbespreking van 'The Boss of It All'